Fakirlik Değil Bencillik Kokan Aşklar

Son zamanlarda aşkta bir fakirlik edebiyatıdır gidiyor. Materyalist dünya ve yanlış aile eğitiminin insana dayattığı her istediğine anında sahip olma, sabırsızlık ve bencilliğin bir sonucu bu.

İki gönül bir olunca samanlığı seyran eden aşklar kalmadı. Belli bir yere kadar anlayabilmek mümkün. Kimse kimseden kristal köşkünden inip bir barakada iki dilim ekmeğe muhtaç yaşamasını bekleyemez.

Elzem ihtiyaçlarla birlikte hayatta kalabilmek için belli bir standart kuşkusuz önemli ama durum öyle bir boyuta gelmeye başladı ki neredeyse Fakir marka bir elektrikli alet hediyesinde bile 'vay fakir imasında mı bulunuyorsun?' diyecek kadar parayı saplantı haline getiren insanlar türemeye başladı.

Bu zamana kadar ergenlik veya troll olarak algıladığım bu tür yaklaşımlar gerçek hayatta bir yakınımın başına hem de iki kez gelince artık yazmanın zamanı geldi diye düşünüyorum.

Fakir erkek ile zengin kızın mutluluğu üzerine olan senaryolarla büyüyen bir nesildik ne ara bu hale geldik. Olayın bu boyuta gelmesinde kimse kusura bakmasın ama en baş suçlu aileler.

Yanlış ellerde çocuk eğitiminin sonu budur ve son darbeyi de medya denen materyalist canavar vurursa hasarı da bombadan daha vahim olur.

Fakir ya da zengin yiyeceği diye bir ayırım yoktur.

Yemek yemektir. Simit, tavuk döner, balık ekmek yiyecek listesinden çıkarıldı da haberimiz mi yok? O kadar elitler ki sanırsın doğar doğmaz ilk mamalarını Paris'teki restoranlarda yediler. Ya da damak zevkleri gelişmemiştir belki bilemeyiz.

Burada sözü edilen yiyeceklerin hepsini de severim. Bilhassa sokak simidini, henüz sıcak iken içine ince bir dilim kaşar peyniri koyarak oluşturduğum lezzetin yeri ayrıdır.

Bunu mu yiyeceğiz, fakir yemeği bu?

Öncelik gözünü doyurmaksa sevgilini değil toprak ana'yı aramalısın ama ruhunu doyurmaksa sevdiğin yanında olduktan sonra nerede ve ne şekilde yediğinin de bir önemi olmamalı.

Toplu taşıma araçlarını kullanmak fakirlik alameti değildir.

Gözünü dünyaya Rolls Royce içinde açanların düşüncesi olsa gerek. Toplu taşımayı tercih edenleri ezik diye nitelendirmeyi aslında bu tür bir yolculuğun keyifli yönünü keşfedememiş olmalarına bağlıyorum.

Birkaç km'lik yola 20 lira yerine 2 lira vermek fakir işi değil olsa olsa para biriktirmek isteyen akıllı insanın işidir.

Bir akrabamın başına gelen tam da böyle bir olay. Kız arkadaşı ile gittikleri yerden geri dönerken iki durak için önce yürüyelim teklifi yapmış kızdan aldığı yanıt 'Yürüyemem bir araca binelim' olunca otobüsü tercih ettiğinde de ne ezikliği kalmış ne de çağdışılığı. Muhtemelen arzu edilen araç taksi. Söylenen söz ise aynen şu;

Ay senin ulaşım kartın mı var, ezik misin oğlum?

Yuh diyorum!

Otobüsü icat edenler bu hakareti duysaydı zamanlarını böyle bir keşif yerine daha başka işlerle uğraşarak değerlendirirlerdi.

Böyle kırıcı sözler yerine 'Farketmez, seninle birlikte iken nasıl seyahat ettiğim önemli değil' denilse en azından gözündeki değerin artar.

Ayrıca o otobüs diye küçümsenen şey, bir kaza anında polis, kaza raporu, foto, sigorta şirketi vs diye sinirler gerilmeden terkedilir ve ilaveten park sorunu da yaşanmaz, bundan daha büyük rahatlık mı olur?

Eh taksi de cennete götürmedikten sonra bütün dört tekerler sen nereye istersen oraya gider. Ee sorun ne o zaman?

Ayrıca devir ekonomi devri unutmamakta da yarar var.

Hediyenin maddi değeri değil hatırlanmak önemlidir.

Bula bula bunu mu aldın hediye olarak? Fakirlik paçadan akıyor!

Yaşamdan bile soğutabilecek ağır sözler. Burada kastettiğim sadece fotodaki değil elbet, bir gülü, bir atkıyı, bir cüzdanı vs aklınıza gelebilecek herşeyi küçümseyip beğenmeyenler var.

Hatırlamış almış gücünün yettiğince, bence bir teşekkürü hakediyor. Ayrıca hayatın sonu değil ya, beğenmediysen nezaketen susar ve kullanmayıp hatıra olarak saklarsın, nasılsa ekmek istemiyor su istemiyor, hem belki birgün ihtiyacın olur, belli mi olur.

Maddi güç yarıştırmak yerine şükretmeli, kıymet bilmeli ve ilişkilerimizde birbirimize destek olmalıyız.

Zengin insan cebi değil gönlü zengin olandır.

Örnekleri çoğaltmak mümkün ancak ben sıkça denk geldiklerimizi derledim.

Aşk hiç bir ucuz edebiyatla kirletilmeyecek kadar kutsaldır. Gereken değeri verenler aşık olsun da aşk temiz kalsın.

Sevgiyle kalın, mutlu olun..