Öğrendim ki Tekrar Seviyormuş İnsan

Çok sevdiğimi herkese, heryerde dillendirdim durdum. Kağıtlar yetmedi onu anlatmaya, yetmedi buralara yazdım acımı kederimi, yetmedi haykırdım heryerde onun adını, ona olan aşkımı. Olmadı, bir türlü eskiye, güzel günler dediğim zamanlara dönemedim. Ne o olabilirdi hayatımda ne de ben onun hayatına tekrar girebilirdim.

Evlenmişti, canımı acıtmıştı ve gidip evlenmişti.

Perşembelerden nefret ederdim, çünkü ayrılıklarımız hep o gün olurdu. Yine bir perşembe günü terketti beni, yine bir perşembe günü evlendi.

Olsun, mutlu olacağım diye söz verdim kendime ben yine. Tam mutlu oldum unuttum derken, yine girdi hayatımı. Evli olması umrumda olmadan yaşadım mutluluğu yine, ta ki beynime vuran acı gerçekle. Ben büyük bir günah işliyordum. Kendimi bir anlığına eşinin yerine koymuştum ve kahretsin bu durum iğrençti.

Gözünün önündeki eşine ihanet ediyordu. Umrunda bile değildi. Ama ben umursuyordum artık bir şeyleri. Bu sefer bir perşembe günü ben terkettim onu. Bitti dedim, unutacağım tamamen. Yeni depresyondan çıkmış, iyileşme evresindeyken, tekrar yıkılmıştım. Tekrar acı çekiyordum, kahrolası bir sevda yüzünden.

Bir ses gelmişti önce, hani şu bildiğimiz bildirim sesi. Bir bildirim sesiyle tüm hayatınız değişebilirmiş. Bunu öğreten insana binlerce teşekkür. İşte o bildirim sesleri hergün çoğalıyordu. Snapchat denilen meşhur platformda birileri tarafından eklenmiş ve özelden mesajlar alıyordum.

Hiç yüzümü ve kendimi göstermemiştim aslında. Gelen mesajlarsa o gün neler yaptığıydı, okulda, evde ve işte. Hem çalışıyor hem okuyordu. Vay be zamanı yeterli belli ki, diyordum sadece. Bense artık kendini tüm gün derslere adamış biriydim.

Bildirimler gün geçtikçe çoğalıyordu. Benim karşılığım ise sadece gülümsemekti.

Bazen bu adamın neler yaptığını merak ediyordum, çünkü ilginç gelmişti bu durum bana. Bir insan neden hiç görmediği ve tanımadığı birine her anını paylaşıyordu ki, bu çok anlamsızdı.

Ama içten içe bu bildirimlerin sahibini merak ediyordum. Sonunda kendisini görmüştüm. İlk bakıldığında ilgimi çekmeyen bu adam zamanla hayatıma usul usul girmeyi başarmıştı. Üzgün depresif hallerimi yok etmiş, yerini kahkahalarla gülücükler almıştı. Saatlerce birbirimize gönderdiğimiz snap ile zamanımızı geçiriyorduk.

Seninle tanışmak istiyorum

İşte bu sihirle kelimeyle hayatımı değiştirmişti. Onca mil uzaklıktan kalkıp sırf snapchatte tanıştığı birisiyle görüşmek için gelecekti. Vay be dedim. Demek ki insanlar duygu sahibiymiş gerçektende. Onu tanıdığım ve tanıştığım günler benim hayatımda yaşadığım en mutlu anlar olmuştu. Zaman ilerledikçe bağlarımız güçlenmişti. Onca işinin gücünün arasına benimle görüşmek için zaman ayırıyordu.

Paran çok galiba, neredeyse her hafta yanımdasın

İşte bunu dediğimde, dünyanın bir diğer ucunda olsam yine gelirim demesi ile beni daha da mutlu etmişti. Tekrar seviyordum, çünkü bunu hissediyordum. Bana tüm eski kötü anılarımı unutturmuş, intikam alma duygularımı öldürmüştü.Tek istediğim mutluluktu ve bu adamda istediğim o mutluluk vardı. Korkularım olmasına rağmen seviyordum onu. Ayrı ülkelerden, farklı kültürlerden iki ayrı insandık, ama seviyorduk işte. Engelleyemezdim kalbimi, biliyorum.

Beni mutlu ettiği için ona minnettarım, beni sevdiği için ona minnettarım. Bu duyguyu tekrar kalbime koyduğu için binlerce teşekkürler ona. İnsanın tekrar sevebileceğini öğretti bana. Evlilik konusundan nefret edip çığlıklarla bulunduğum ortamı terk eden ben, evliliğimin en güzel zamanlarındayım. Teşekkürler güzel adam.