Sevgililer Günü'nde Yalnızların Mektubu

Merhaba Sevgilim,

Sen bana her zaman elim de tuttuğum kalem kadar yakın oldun. Hayat çizgisinin bile senin avuçlarına kodlanması kadar etkileyen bir şey yok beni. Senin için bu içimde ki mutluluğu bu sayfalara aktarırken, sana olan korkumu da anlatmak istedim.

İyisiyle, kötüsüyle seni her şeyime alet ettim bugüne kadar. Seni sıcak sudan, soğuk suya hiç sokmak istemezdim ama her çeşme ılık akmıyor. Hatırlar mısın bilmem ama her gece den daha ayaz rüzgarların estiği o gün, seni o buz gibi karların arasın da sırf pürüzsüz bir kardan adam yapacağım diye eldiven giydirme den soğuklara hapsetmiştim. Sen ise o kıpkırmızı olan tenine rağmen hareket etmek den vazgeçmedin.İşte o gün anladım ki sen beni hiçbir zaman bırakmayacaksın. Yine de içim de öyle bir korku var ki; ne ben bunu sana aktarabilecek kadar alyuvara sahibim, ne de sen bunu anlayabilecek kadar boğuma sahipsin.

O gün gelip kapıyı çaldığında bana asla darılma olur mu?

Boynuna geçirdiğimde söz yüzüğünü, 2 eklemli kollarını yere doğru eğme olur mu? Yine de o günler çok uzak...

Unut şimdi bunları. Bak bugün bizim günümüz. Sevgililer günü bugün. Seninle bizim en mutlu günümüz. Hediye aldım sana, açmak istemez misin? Sırf sen o karlı kış günlerin de üşüme diye yün eldiven aldım sana.

Sevgililer günün kutlu olsun...