Anne, Ben Onu Çok Sevdim

Anne ben birini sevdim öyle çok sevdim ki beni benden alan uzaklara götüren ve geri getirmeyen bir kadın sevdim.

Uzaklarda bir kadın var her gece uyumadan önce hayalini kurduğum her sabah uyandığım da aklıma gelen bir kadın var hayatımda varlığına şükürler ettiğim bir kadın var ne yaparsa yapsın vazgeçemediğim bir kadın var anne hayatımda.

Yürüyorum sokaklarda, kimseye aldırış etmeden. Rüzgarın esintisi okşar bedenimi. En son kime ''seni seviyorum'' dedim hatırlamıyorum. En son kime sarıldım hatırlamıyorum. Hatırladığım tek bir şey vardır; ona aşık olduğum gündü bir o günü, hatırlıyordum. Başka hiç bir şey hatırlamıyordum. Kulaklık kulağımda, fakat şarkı dinlemiyordum.

Kendi benliğimi dinliyordum o gece. Sanki benim onu sevmenin nasıl bir mucize olduğunu bilmiyordu! Bir tebessümüyle hayat vermişti oysa bana. Ben en zor zamanlarımda bile onu sevmekten vazgeçmemiştim. Yine ağlamamak için zor tuttum o gece kendimi. Hiç bir şey düşünmeden ilerledim yol boyunca. Sokak lambası bile aydınlatamıyordu beni.

Sonra; boş bir bank gördüm,gidip oturdum oraya. Dedim ki kendi kendime; Gökyüzüne bak yıldızlar varsa umut da vardır. Ben ne gökyüzüne bakmaktan vazgeçtim ne onu sevmekten.