Sevmeye Cesaret Etmek

Elinden tutmayınca tek başına yürüyen hayatlara sahibiz hepimiz. Ve çoğumuz bırakın elini bırakmayı, hiç tanımadığımız ellere teslim etmekten asla geri kalmıyoruz. Öğrenmek zorunda olduğumuz şey hayatımızı teslim ettiğimiz insanları tanımak mı sizce? Kendimizi bile yeterince tanıyamıyoruz ki!

Hayatımıza, tanımadıklarının peşinden gitmemeyi öğretmek zorundayız!

'Aşkın gelişi, aklın gidişidir.' sözünü bilmeyen pek yoktur. Doğrudur bu kısacık ve dünyalık cümle. Çünkü aşk kazananı ya da kaybedeni olmayan bir düelloysa, aklı olanın işi ne? Yine de gelme diyemeyiz. Gelsin de zaten. Ama gelecekse de yavaş gelsin. Yavaş gelsin ki nasıl ağırlayacağımızı öğrenelim.

Hızlı yaşayıp genç ölmesin büyük umutlarla beklediğimiz bu güzel misafir.

Aşk bir ilişkiyle başlamaz, bir ayrılıkla bitmediği gibi. Kimisi için ilk görüşte başlar, kimisi için ayrılınca. Evet, aşkının değerini kaybettikten sonra fark eden de çoktur. Geri dönsün isterler. Bazıları bunun için uğraşırken çoğu gururunun duvarlarını yıkamaz. Zaten kaybolan taraf için aşk bittiyse akıl da geri gelmiştir ya, dönmek istemez kolay kolay. İyi de ya kalbi dönmek istiyorsa?

Tanışmak bir aşkın başlangıcı olabilir mi? Bir aşkın başlangıcı iki taraf için de aynı olamaz ki. O yüzden derim ki;aşk, tanışınca değil, tanıyınca başlar.

Aşık olmak için tanımayı beklemeyin ama. Çünkü tanıyan da aklınız değil kalbiniz olur çoğu zaman.

Kalbiniz de size kimi iyi tanıdığını anlatamaz!

Kalbinizi dinlemek mi istiyorsunuz? Aklınızı dinlemeyin. Kalp zaten gerektiği yerde gerektiği kadar konuşur. O konuşuyorsa eğer, korkmayın sevmekten. Kaybınız, kayıp olmaz...