Sevmenin zamanı olmaz

Bir kadın sever bir erkek... Önceki hayatına şekil vermek üzere ciddi bir karar alır ve en azından hayatını düzene sokmak için karşısındaki kadının doğru olduğunu düşünür.

Ilk Zamanlar Güzeldir

Her şey yolunda gider ilk zaman. Derler ya "cicim ayları"... İyidir o geçen zaman, sorun yoktur. Oysa hayaller aslında çok daha başkadır ama "zamanla düzelir" der adam... Hayaller parayla değil ya... Hayal ettiği evlilik elbet olur der... Olmaz onca geçen zaman rağmen hayallerindeki hiç bir şey.
Çok zaman geçer üzerinden geçen zamanın. Değişen tek şey takvim yaprakları olur...

Sonra...

Biri çıkar adamın karşısına. Tereddütsüz doğru, hayal olmayacak kadar gerçektir. Tanıdığı andan itibaren O'na adar adam hayatını. Planlar O'nun üzerine olur, hayallerin gerçekte yüz bulmuş hali O olduğuna inandığı için bir kez daha kaybetmeyi göze almaz adam. Ama unutur... Karşısındaki bir "kadındır". Kim bilir kaç adam yakmıştır canını... Aklına bile getirmez, kendini düşünür ve sadece kendi için ister O kadını. Ama O kadın içinden gelse de anlamak istemez, zanneder ki ikinci kadındır...

Kadın gerçekleri bilemez

Gerçekleri görmek bazen o kadar zordur ki bazıları için, farkında olmadan üzülür ya da kurar insan kendi kendine.
Eğer bir adam, karşılık beklemiyorsa sevgisine gerçekten seviyordur. Eğer bir adam, göze alıyorsa küçük düşmeyi gerçekten seviyordur. Eğer bir adam, bakıyorsa umutla geleceğe, gerçekten seviyordur...

Ama herkese göre; eğer bir adam aşamıyorsa önündeki engelleri bir anda, uzak durulmalıdır... Oysa o adam hakikaten seviyordur. Ve o adam bu sevgisini öyle bir kanıtlar ki zamanı geldiğinde; çıkar o ulaşamadığı kadının karşısına, dayar alnına silahını ve basar tetiğe... Önce "inanmadın ama, sevdim seni" dedikten sonra... Kim bilir belki de içinizden bir kadın, okuduğu bu hikayeyi gözleri ile görecek kadar şanslidir... Uğrunda ölünecek kadar şanslı.