Sevmek mi, Sevilmek mi?

Sevgi’nin en fazla anlam kazandığı duygudur ‘’Aşk’’.

Kimine göre sevmektir aşk, kimine göre sevilmek… Birilerine özlem duymak, kendini ona adamak, kendin den ödün vermek, onunla ‘’biz’’ olgusunu oluşturmaya çalışmak…Bunların her birini yapmak için çabalamak; Her geçen gün seni sen yapan özelliklerin yıpranması demek.

Çoğumuz sevgimizin karşıda ki kişiden daha fazla olduğunu iddia ederiz. Hatta bununla da kalmayıp karşıda ki kişiyi suçladığımız bile olur. Peki, gerçekten böyle mi? Yâda neden daha az sevdiklerini düşünürüz?

Birini sevdiği için yara almış, üstüne yüzlerce hata yapmış, asla eskisi gibi olamayacağını düşünen insanın bir daha aynı hatayı yapmamak istememesi onun en doğal hakkıdır bence. Buna rağmen bundan doğan sonuç sadece ‘’sevilmek’’ duygusunu ön plana atar.Ama biz yine de daha fazla seviyoruz diye ondan vazgeçme çabası içine giriyoruz. Sonra da daha fazla sevilmek istiyoruz. Kendimizi kısır bir döngünün içine soktuğumuzun hiçte farkın da değiliz.

Sırf ben hayatım da bir kere aşık oldum diye karşımızda ki kişinin de ilk defa sana aşık olmuş gibi davranmasını isteyemeyiz. İnsanlar hep geçmişin önemli olmadığını, sadece geleceğin önemli olduğunu sanıyor. Geleceğin var olma nedenlerinin geçmişimiz de yaşadığımız anılar dan kurulduğunu unutuyoruz.

İşte bu yüzden karşıda ki kişiden bir şeyler beklemek yerine, kendimiz den ödün vermeden koşulsuz sevmeliyiz. Nasıl olsa bir gün yorulacak ve aslında karşısındakinin herkes gibi olmadığını anlayacak.