Bir Kadın Var Solumda

Uzaklarda bir kadın var beni benden alan.

Ne zaman aşık olduğumu bilmiyorum fark edene kadar zaten epey zaman geçmişti onu tam olarak sevmeye gözlerinden başladım öyle güzel hoş bakıyordu ki ona baktığım zaman dursun istiyorum kaybolmak istiyordum onun gözlerinin içine her baktığımda. Tuhaf olan canımı yakan da o acısını bitirecek olan da o ama ne yapsam ne etsem unutamıyorum aklımın bir köşesinde kaldı hep o benimle değil ama acısı içimde.

Mutluluk oydu...

Bana göre herkesin bir hayali vardır bu hayatta benim hayalim de oydu daha doğrusu onla bir gelecek kurmaktı onun kokusunu içime çekmekti sıkıca sarılmaktı ona aslında beni sevmeyişi içimi acıtmıyor hiç sevmeyecek olması acıtıyor ve ben onun için acı çekerken oda bir başkası uğruna acı çekiyor hayat sen aklında planlar yaparken aslında başından geçenlerdir demiş bir şair. Aynen öyle oldu benim de farklı hayallerim vardı ama hayatın planlarını unutmuştum.

Mutluluğa koşarken bacağımız koptu.

Çoğu Bencem'de onu yazdım ve şimdi de yazıyorum bazılarınıza garip gelecek bu adam ne yapıyor diye böyle ama yapabileceğim hiç bir şey yok bende yazarak içimi boşaltıyorum neydi beni bu kadar perişan eden bilmiyordum sadece sevmiştim hem de çok sevilmeden sevdim ben en başta hatayı böyle yaptım siz asla sevilmeden sevmeyin hani hak edenler mutlu olurdu biz niye mutsuz olduk.

Bir başka Bencem'de görüşmek üzere esen kalın.