İlişkilerimizde Neden Kaybediyoruz?

1- Çok sıkıyoruz.

Gerekli gereksiz sıkıyoruz. Karşıdakinin bir birey olduğunu unutup bize tamamen bağımlı olmasını arzuluyoruz. Böyle bir hastalıklı ilişki ise maalesef ki bitmeye mahkum oluyor.

2- Trip atıyoruz.

Tribi burada iletişimsizlik anlamında kullanıyorum. Karşı taraf daha sizin neye kızdığınızı bile bilmezken siz işi ayrılığa kadar götürüyorsunuz belki.

3- Her şeyi çok çabuk bitiriyoruz.

Sevgililiğinin ilk günü, belki daha birbirini tam anlamıyla tanımıyorken elele tutuşuyoruz, öpüşüyoruz. Her şeyi ilk zamanlardan bitiriyoruz.

4- Fazla mesajlaşıyoruz.

Fazla mesajla fazla bıkkınlık getiriyoruz. Her an her dakika karşıdakinden mesaj beklemekle aslında hayatımızı tamamen kısıtlıyoruz.

5- Gereksiz şeylere çok takıyoruz.

Örneğin burçlar. Kişinin karakteri yerine burcuna odaklandıkça onunla değil onun burcuna ait belki milyonlarca kişiyle berabermisiz gibi davranıyoruz.

6- Çok kıskanıyoruz.

Seven insan kıskanır mı, belki. Ama seven insan mantıklı kıskanır. Belki omzuna kolunu atan adamı, koluna giren kızı kıskanır. Yoldan geçen biri ona baktı diye kıskanmaz, bir ünlüyü kıskanmaz, arkadaşı kıskanmaz.

7- Tamamen bağımlı olmasını istiyoruz.

Evet, maalesef istiyoruz. Arkadaşlarımla görüşme, ben varken onlarla konuşma! Neden? Niye? İlk başta bu kıskançlıklar hoşumuza gidiyor tabi, galiba beni seviyor diye düşünüp her şeye olur veriyoruz. Ama sonra? Yapayalnız kalıyoruz. Arkadaş yok, dost yok.

8- Onun zevklerine vakit ayırmıyoruz.

Oyun oynarken bırakıp size mesaj atan adam sizi seviyordur gibi bir söz dolaşıyor ortalıkta. Yahu neden? Adam bir oyun oynarken neden bana 'işkiim, bin şimdi irkidişlirliyim, sini siviyirim' diye mesaj atma gereksinimi duysun? Oynasın oyununu, ben de gerektiğinde kitabımı okuyabilmeliyim onun mesajlarına cevap yetiştirmeye çalışmadan mesela.