Kasım Bir Başkadır, Aşk Acısını Bile Sevdirir İnsana

Kasım, hüznün ayıdır. Sonbaharın ihtişamıyla kapanışını yaptığı tek aydır. Hafif soğuk esen rüzgarları kalpleri okşar.

Kasım Bir Başkadır...

Kasım, artık kuşların bile ötmediğini anladığımız tek aydır. Aşk acısı bu ayda baş gösterir. Gidenler bu ayda gider. Çimenler bu ayda sararır. Ağaçlar selam çakar. Doğa o muhteşem kapanaşını öylesine yapar ki ... Sevmemek mümkün değildir Kasım'ı ...

Yalnız bir kadın, sevdiği adamı bu ayda hatırlar. Gözyaşları yapraklara düştüğünde, bir zamanlar gülen yüzünü selamlar. Çünkü güller, papatyalar , begonyalar yoktur artık ; sarı ama güzel çınar yaprakları vardır. Yağmur, alır başına gelir boylu boyunca uzanır. Kalbimizin yağmurları pıtır pıtır toprağa akar. Filizlerin umutları düşlenir Kasım'da, sevgi ve selam harman olur ...

Portakal kokuları yükselir sokaklardan. Çamlar rüzgardan boy devirir. Hafif hafif uçan boz kuşlar, salına salına hallenir. Semada yağmur belirir. Biz elimizde kitap, kahve ; başımızda düşler, balkonda beliririz. Kasım'a selam çakar, nihayet geldin deriz. "Hoşbuldum" der Kasım. "Geçte olsa geldim ya " "Yağmur damlalarını sevdim ya" der ...

Kokusu yükselir yağmurla toprak kokusunun. Kasım geldi ya geçecek der Aralık. Aralık bekleye dursun, Kasım salınır. Günbatımının beynimde kükrettiği etki ile Kasıma bir yaprak veririm; sarımtrak...

Sonra mı ? Efendim, sonrasını Kasım'a sorun. En iyi o bilir aşkını bende. Evet, Kasım'a aşığım ben. Tüm benliğimle kokusunu seviyorum. Yağmurunu seviyorum Kasım'ın.

Hoşgeldin Kasım, çünkü seni seviyorum ...

Bencemi okuduğunuz için teşekkürler. Görüş yaparsanız sevinirim. Kasımda da sağlıcakla kalın ...