Gözlerin İzin Vermedi

Seni Seviyorum..

Ne güzel bir cümle değil mi tam senlik .

Ben bana ne imkansız denildiyse yaptım.

Bana senin için imkansız dediler sevdim.

Hemde öyle bir sevdim ki ..

Seni sevmek bir yandan mutluluk verirken ,

Bir yandan da yavaş yavaş ölmek gibi..

Canın çok yanar ama yine de vazgeçemezsin.

Geceleri sessiz sessiz ağlayıp ,

Bir yandan da Allah'tan seni isterdim.

İstiyorum..

Göz göze geldiğimiz de ,

Konuşarak anlatamadıklarımı anlattım ama,

SEN ANLAMADIN..

Anlayamadığın o kadar çok şey var ki ..

Mesela şu an burada seni yazarken

Belki de sen sevgilinin saçlarını okşuyorsun

Seni görmeden önce meğerse ben aşk diye bir şey yaşamamışım..

Kokun ...

Dünyada ki hiçbir parfüm senin kadar güzel kokmaz..

Sesin ; Belki de dünyanın en güzel şarkısı gibi geliyor bana ..

Peki ya

Gözlerin ; Gözlerini hiç kimse tanımlayamaz.

Belki dünyanın en güzel gözü değil ama orası benim cennetim..

Senden vazgeçmeyi çok denedim ama gözlerin izin vermedi .

Yapamadım..

Tek istediğim ben sana sarılıp kokunla uyuduğumuzda ,

Sabah çocuklarımızın aramıza girip ;

-Anne

-Baba

-Uyanın .

Diye başımızda cırlamarını her şeyden çok istiyorum.

Normalde bunu kimselerle paylaşmayacaktım , kimse bilmesin diye.

Ama kim bilir ,

Belki de şu an bunu her şeyden habersiz okuyorsundur.

Eğer bunu okuyorsan merak etme

İmkansızım olsan bile Umut etmekten vazgeçmeyeceğim.

Senden , Bizden , Gözlerinden..

Vazgeçmeyeceğim...