Platonik Sevmek Güç İster

Çoğunuz bir defa da olsa uzaktan uzaktan birini sevdiniz. Durumunuzu yaşamasam da sizi çok iyi anlıyorum. Yaşadıklarınızı, hissettiklerini yazıya dökmek istedim...

Sürekli onu görmek istersin.

Her zaman gözünün önünde olmasını istersin. Onu görmediğin anlarda sürekli soru işaretleri olur aklında. Şu an nerede? Kiminle? Ne yapıyor? aklında yüzlerce senaryo kurarsın. Seni mahveder bu. İçin acır ama yapacak bir şeyin olmadığını bilirsin. Sadece görmeyi beklersin.

Hesap soramazsın.

Kıskanırsın, çok kıskanırsın ama tek kelime edemezsin. Birinin ona mesaj attığını düşünsen, biriyle konuştuğunu görsen için parçalanır. Bir yanın orayı yakmak isterken, diğer yanın sessiz kalmayı ister. Diğer yanını seçersin sen ve sessiz kalırsın. Korkarsın çünkü kaybetmekten.

Her zaman yardımcı olmayı istersin.

En ufak yardım isteyişi bile senin için çok önemlidir. Ağzından çıkan her kelimeye dikkat edersin. Elinden gelenin fazlasını yaparsın sırf mutlu olsun diye. Kendinden çok onun mutluluğu önemlidir senin için.

Her zaman hazır vaziyettesin.

Her güne küçük de olsa bir umutla uyanıyorsun. Her zaman giyimine, bakımına özen gösteriyorsun. Ya elinden tutacağı gün bugünse? Bu soru aklının bir köşesinde her zaman.

Ona dokunamıyorsun.

Belki de en acı şeydir yanında olup, dokunamamak. Yüzyıllar boyu susuz kalmış gibi hissediyorsun, o da bir su. Tam yanında ama elinden bir şey gelmiyor. Sımsıkı sarılmak istiyorsun ama hislerinden haberi bile yok.

Onun canı yansa, seninki bin kat yanar.

Onu ağlarken, üzgünken görmeye dayanamazsın. Hep mutlu olmasını istersin. Üzgün olduğunda senin yanında oluyorsa, canın yansa da bir yandan da hoşuna gider. Çünkü bilirsin mutlu olduğunda başkasının yanına gideceğini.

Çok kıskanırsın.

Onu başkasıyla görmek canını o kadar çok yakar ki. Seninle yaşaması gereken şeyleri, geceleri kurduğun hayalleri hiç hak etmeyen biriyle ya da hak etmediğini düşündüğün biriyle yaşaması mahveder seni. Yapacak bir şeyin olmadığını da bilirsin. Onu suçlayamazsın, senden haberi dahi yok.

Ben bu duruma hiç düşmesem de, eğer sen yaşadıysan çok iyi anlıyorum seni. O kadar zor ki uzaktan sevmek, bir tarafın bembeyaz, diğer tarafın simsiyah. Korkuyorsun, ''ya tamamen siyah olursam?'' diye. Bu soruya cevap arayamıyorsun çünkü çok seviyorsun.

Canlar, hayat öyle tuhaf ki siz her güne, küçük umutlarla hazırlanın. İnanıyorum ki hayalleriniz gerçek olacak. Bir sabah dışarı çıktığında o çıkacak karşına, elinden tutacak. Senin söylemeni beklemeden, ''seni seviyorum.'' diyecek. Umudunu asla yitirme.

Mutluluğa giden yol, acıdan geçer. Hoşçakalın...