Sorun Ne mi? Sevilmek Yerine Sevmeyi Seçiyoruz!

Yine kendimden örnek vererek bir bence yazacağım. Umarım ilginizi çeker.
Bahaneler ile ilgili olan bence'mi belki görüp okumuşsunuzdur. (Bilmeyenler için diyerek eklemek istiyorum; https://www.kizlarsoruyor.com/ask-iliskileri/a34621-seni-uzmek-istemiyorum-gibi-bahaneleri-soylemeyin-artik-bik-tik )

Bu ilişkiyi kısaca anlatayım. Kaçan taraf, karşı taraftı..
Çok sevdiğim, kafa yapılarımızın tam uyuştuğu, birbirimizi tamamladığımız yani en azından benim öyle düşündüğüm, çevreden çok güzel tepkiler aldığımız bir ilişkim vardı.

Çok çabuk alışmış, gün içinde konuşmadan geçen her dakika ölüm gibi gelmeye başlamıştı. Yaşadığım olayları ona anlatmak için biriktirir, günün sonunda hepsini anlatır, duygularını düşüncelerini öğrenmek isterdim. Bazı haftalar her gün buluşur, mutlu ayrılırdık. Zaman onunlayken su gibi geçerdi. Sevgimi belli etmekten asla çekinmedim. Sevgimi ifade etmek en sevdiğim şeydi. Durup, sebepsiz öperdim, seni seviyorum derdim. Sımsıkı sarılırdım. Hareketlerini bile ezberlemiştim. Sakalını çekince verdiği ifadeyi tamı tamına bende verirdim.

Sonra bir gün, ilgimden sıkılmış olacak ki, hiçbir kavgamız, tartışmamız, ters düştüğümüz konu olmadığı halde benden ayrılmak istedi. Depresyon dedi.
-Seni bunun içine sokamam, buna hakkım yok. Bunu isteme benden. Üzmek istemiyorum, dedi ve bitirdi.

Ayrılıktan sonra çok aradım, bir kez sesini duymak için. Mesaj attım, çözelim bir şeyleri diye. İstemedi. Benden kaçtı. Kaçtıkça ben yazdım, birlikte olursak çözülür dedim. Yine değişmedi istemedi. Kaçtı benden, kaçtıkça devam etti. (Şuan aramıyorum, mesaj atmıyorum fakat unutabilmiş değilim.)

Kaçan tarafın ben olduğum kısma gelirsek eğer;

2 hatta yaklaşık 3 sene önce bir rap partisinde gördüğüm, sonrasında sosyal medyadan konuştuğum birisi vardı. O zamanlar duygusuzluğun dibindeydim, sevemiyordum, ona da asla umut vermedim. Bana duygularını söylediğinde ise sevmediğim biriyle çıkamam hem bu bana yakışmaz hemde seni boş bir hayale sürüklemek, sonunda kırmak istemem demiştim. Vazgeçmedi. İlk zamanlar konuşmaya devam ettim. Sonra konuşarak ona umut verdiğimi anlayınca konuşmayı kestim. Aramalar başladı, mesajlar geldi. Genelde cevap vermedim fakat bazen kötü olduğunu bildiğim zaman açardım. Sonunda böyle olmayacağını vazgeçmeyeceğini anladım. Ve tersledim. Soğusun istedim, bazen sıktığı için yaptım. Kırdım. Büyük öküzlüktü fakat yaptım. 3 senedir aralıklarla konuştuk. Yukarıda anlattığım ilişkimin olduğu dönemde yazmadı bana hiç. Fakat haberini çok aldım, fotoğraflarıma bakıp içmiş, sarhoş olmuş. Birileriyle kavga etmiş, hastanelik olmuş. Sigara, alkol hey yavrum hey işte. Sonrasında ilişkimin bittiğini öğrendiğinde yine yazdı. Vazgeçmemişti o kadar zamana, olaya rağmen. Terslediğim, bazen * git dediğim halde. Ama ben de sevememiştim işte. Yapamamıştım. Kaçtım hep, o geldi. Kaçtım, geldi.

İstenmediğin yerde durmak oluyor bu yaşadıklarımız.
Çok kez keşke dedim, keşke sevebilseydim fakat sevemedim, nedendir bilmem.

Benim hayatımda hep kaçanlar kovalandı.
Zoru istediğimizden midir, yoksa bizi isteyenleri küçük mü gördük, sevemedik?
Kaçan daha cazip geldi.

Yaşattıklarımı yaşattım arkadaşlar, benim için her şeyi yapan insan yerine, onun için her şeyi yapabileceğim insana gittim. İster aptallık diyin ya da başka bir şey. Kalbime söz geçirebilseydim bunları yapmazdım ama. Fakat şu an yine pişman değilim. Sevemedim diyorum, o da beni sevemedi.

Bizim sorunumuz ne biliyor musunuz arkadaşlar?
Sevilmek yerine sevmeyi seçiyoruz.
Belki bu yüzdendir yaşadıklarımız. İnsanız.