Olsada konuşsa kalbimin dili...

Anlaşılan alışmışım sensiz olmaz sensiz olmaz...

Aşk bir dengesizlik işi dengeye dönüşen bir sevgi işi sensiz olmaz...

- Usta dedi ;

+ Efendim...

- Kalbinin dili olsa ne konuşurdu be ustam...

+ Ne konuşacak onun bir işi var her daim acı çekmek uslanmadan bıkmadan bunu anlatır durur dost kazığını,kalleş kazığını,sevdiğinin kazığını...

- Peki bu acılar kalpte silinmiyor mu ustam ?

+ Nerdee Dil yarası geçer ama gönül yarası kalıcı bilir misin ?

- Bilmem usta anlatsana biraz...

+ Birisini seviyorsun ölümüne gözlerinin rengi değişircesine,hayatını adıyosun gelmeyeceğini bile bile , gözlerin hüzünlü,kalbin kömür karası olana dek seviyorsun Ama o seni bırakıp gidiyor nedensizce,sebepsizce,hiçbişey söylemeden kalbinde bir yer etmiş kişinin bir anda hayatından çıkıp gitmesinin izini atanını görmedim ben, ya kendini yaktı ya da etrafındakilerini yaktı...

- Peki usta derdi veren Mevlam dermanınıda vermez mi ?

+ Verir tabi bu işler biraz kader kısmet işi dostum karşına başka biri çıkarsa eğer eskiyi (unutursun) silemezsin unutursun ama ilerde yine izinin bastığı yerlere denk geldiğinde gözlerin hüzünlenir gönlün heycanla atar bir iç çekip devam edersin...

- Usta peki ya sen ? Sende izi kaldımı ?

+ Eee izi kalmasa bu fiyakalı cümleleri söylemeye ne kalp cesaret eder ne de dil...

- Usta peki bu denli izi kalmışcasına gönlünde yer eden kişi nası başardı bunu ?

+ Aslında o hiçbirşey yapmadı kendi kendime yaptım ben sonunun acı olacağını bile bile hani gözün kararır hiçkimseyi dinlemeden bir işe odaklanırsın ya bende ona odaklanmıştım yanlışta olsa bırakmaz demiştim ama büyük bir yanlış yapmışım zaten bu yuvarlak Dünya'da insanların doğru olacağınada inanmak gelmiyor aslında içimden...

- Peki usta hayatını karartan kişi hiç mi aramadı sormadı ?

+ Arayıp sorsa zaten ben bu cümleleri etmem dostum beynin gönlüne laf söz dinletemiyorsa sonu hep hüsran,acı,keder...

+ Peki ustam seni bu hale getiren kimdi anlatabilirmisin?...

Devamı birdahaki yazımda...

Kafası kıyak kitabından...

Doğukan Atalay