
Öncelikle kendi hikayemle başlamak istiyorum. Kendimi gizlemeyeceğim. Evet çizmelikedicik büyük bir aşk acısını atlatmak üzere. ya da atlatmak demeyelim. Sadece her gece gözyaşı dökmek sanırım alışkanlık oldu.
Her neyse .. Ayrılalı 4. Ayımız. Ayrılalı yazınca bile acıyor kaburgamın iç kısmı. İyi kötü uzun süreli bir ilişkimiz vardı. Hayatımın hiç bir kısmında o kadar mutlu olduğumu hatırlamıyorum .. (Dolmasana gözlerim!)
Olmadı yapamadık ayrıldık. Herkes biliyordu sevgili olduğumuzu. Annemden tut teyzelerim kuzenlerim onun akrabaları falan filaan. Gün geldi ayrıldık ve koca bir parça aldı içimden arkasına bakmadan gitti. Hıçkırarak söyledim anneme ayrıldığımızı. Bir süre kendime gelemedim. Üstelik önümde üniversite sınavı varken. Herkes destek oldu sağolsunlar. Arkadaşlarım biriyle tanıştırmaya çalıştı olmadı yapamadım zamanı değildi.
Ve biliyor musunuz? Rabbim işaret verir gibi eski sevgililerimin hepsi döndü .. Özledim diyenler , sensiz olmadı diyenler. Hepsini elimin tersi iler ittim. Bu günlerde biriyle konuşmaya başladım. Hoş çocuk(tu).
Uzaktan tanıdıktı. Aslında doğrudan annemle paylaşıp doğru insan olup olmadığına onun karar vermesini istedim ki daha buna fırsat olmadan gerçek yüzünü kendi gösterdi. Twitter sayfasın da sevgilisi ile konuşmalarına şahit oldum. Ve ikinci darbe geldi. Darbe dediysem de hadi be ordan deyip atlatılabilecek ufak bişeydi.

Bunu da yaşadıktan sonra dedim ki asla asla asla.
Olurda yanlış kişilerle karşılaşmışsın diyenleriniz olacaktır. İşte bencemin konusu burada başlıyor.
Beyleer .. Biraz aklınızı başınıza alsanız ? Yüreğiyle sevenlere lafım yok lütfen onlar üzerine alınmasın. Çevremde seven erkekleri nankör kızları da görüyorum. Bencem benim için bence.
Bence kızlar üzülmemeli. Papatya gibidir onlar ya. Yapraklarını seviyor sevmiyor diye koparmamalısınız. Solmamalılar. Onlar sevmeyi bilmiyor mu siz öğretin sevmeyi. Bağlayıp gitmeyin beyler.
Canımız çok yanıyor l*n . Harbiden ben böyle bir acı hissetmedim hiç. İnsan içinin kanadığını nasıl hissedebilir ? Şimdilerde yalnızlık benim için tamamen bir seçim. Aşktan vazgeçiş.

Kimse acıyı hakketmiyor. Herkes sevmeyi sevilmeyi hak ediyor.
Olmayacağına inandığınız aşkı yaşamayın.
Kızlar suçsuz mu onlarda da suç var. Safız arkadaş. Sevgimiz saf temiz. İnanıyoruz. İki üç mesajınız bağlıyor bazılarımızı. Bazılarımız ise aylar sonra. Ama sonuç ne ? Acıyı çeken yine kızlar. Erkeklerin tepkisini şimdiden tahmin edebiliyorum. Ne derseniz deyin. Bana bu acıyı yaşatan bir erkekse tüm erkekleri aynı kefeye koymak benim psikolojimin hatasıdır.
Zamanla aşkı da sevgiyi de yaşayarak tecrübe edineceksiniz kızlar. Güvenmemeyi öğreneceksiniz. Tecrübelerimle kendimi özetlemem gerekirse ;

Bence bu kadar kaptırmayın kendinizi kızlar. Üzülüyorum yeminle. Bazıları gerçekten severek çekiyor bu acıyı. Sonu hüsran sonu acı .. Sevmek çok güzel. Ben sevmeyi seviyorum onu değil. Ona olan saf ve temiz sevgimi seviyorum.
Hak edeni sevin kızlaar. Gerçekten bir yerlerde size değer verecek , papatya yapraklarına kıyamayacak kadar sevecek bir erkek mutlaka vardır.

Siz size aşkı gerçekten hissettiren erkeğin ardından çektiğiniz acıyı sevmeye başladığınızda olgunlaşacaksınız.
Biraz uzun oldu biliyorum.
Okuduğunuz için teşekkür ediyorum
Tepkilerinize saygı duymakla beraber , her türlü sorunuzu cevaplamaya hazırım
İyi akşamlar ..
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Cinsel Yaşam
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Dünya Kupası
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
En İyi Cevaplar