İlişkilerde Seçici Olmamanın Sonuçlarını Açıklıyorum

Selamlar dostlar. Nil Karaibrahimgil'in "Bu mudur?" şarkısı eşliğinde benceme başlıyorum.

Aşk... Filmlere, kitaplara konu olmuş, emek emek işlenmiş, genlerimize işlemiş bir hadise. Büyük hayaldir, kimine göre idealdir ve netice bulanın da kaderi güzeldir vesselam. Gelelim arayış süreçlerine. Kimisi bekler, kimisi beklemez bile, bazısı bulur, bazısı da savurur. Bugün aşkı meşk edeceğiz. Bakalım önüne gelene boncuk dağıtanlar ne yaşıyor?

1) Kendine Güvenme Çabası

Normal koşullarda kendine güvenmek hiç kolay değildir. Herkese mavi boncuk dağıtan biri de kendine güvenmiyordur. Standardı olmayan biri için uygun bir davranış biçimidir. Zarar görmemek için, ciddiye alınmamayı seçerler. Kolay sevilir, kolay unutulurlar.

2) Derinliğin Olmaması

Düşünmek bir iştir. Spor yapmak gibidir. Spor yapan biri protein alıyorsa, düşünen biri de okumalıdır. Disiplinli olduğu ölçüde ilerleme kaydeder. Entelektüel birikim, planlama, estetik duygusu, vicdan gibi kazanımlar, çaba ister. Çaba yoksa seçim de yoktur. Ne düşerse bahtına.

3) Eğlence Arayışı

Zevk odaklı yaşantı sürenler, çok eşlilikle övünürler. Koleksiyonları ve anlatacak hikayeleri vardır. Lakin zevkin sürekliliği değişimle ve yeni heyecanlarla mümkün. Farklı şehirler, faklı kadınlar ya da erkekler, farklı içkiler... Zevk alamayacak kadar yorulana kadar devam eder. Yalnızlık duygusu ve huzursuzluksa geri gelir.

4) Plansız Harcamalar

Zevk odaklı, standardı olmayan ve akışına yaşanan bir hayat modeline bakıyoruz. İşler biraz kumarbaz mantığıyla yürüyor. Özgüven kazanabilmek için mavi boncuk dağıtırken sevilmeyi sevdik. Şimdiyse heyecan için risk alıyoruz. Modu yüksek tutmak ve düşüncelerden uzak durmayı hedefliyoruz. Hayat bizim için pavyon olmuş, muhtemelen farkında değiliz.

5) Hüsran

Bol bol ilişki yaşanmış, şehirler gezilmiş ve çok üst düzey mutluluklara erişilmiş olsa da sürekli terk edilmek ya da terk etmek insanın ruhunu paramparça eder. Beynimiz bunu ölüm olarak algılar. Seçici olmadığınız için kötü insanları da kendinize çeker ve sömürülürsünüz. Harcanan tonla para, verilen onca emek ve en zoru da aklınıza geldikçe çıldıracağınız güzel anılardır. Kitapları dolduracak hikayeleriniz olsa da çabucak çöker ve tadını çıkaramazsınız.

Yani zevki değil, huzuru arayın. Sevgiler <3