'Neden Sevgilim Yok?' Temel Sebepleri Öğrenin

Hepinize merhaba KScan'lar. Son zamanlar da bir çok insanın en çok şikayet ettiği konulardan biri yalnızlık. İnsanlar artık yalnızlığı sınırlı bir konfor alanı olarak görüp, iyice yalnızlığa sığınmaya başladı. Her ne kadar yalnızlık iyi gibi görünüyor olsa da, ileride çok daha büyük sorunlara yol açıyor.

#toxics

Yalnızlık Bir Seçimdir

Kimsenin kaprisiyle, dırdırıyla, sıkıntısıyla, öfkesiyle, kırgınlığıyla uğraşmıyorsun. Fakat bir süre sonra rutin bir hayat yaşadığını fark ediyor ve ondan da sıkılmaya başlıyorsun. Yalnızlık kendi içerisinde kendi kontrolünü ele aldığın ve hayatın tamamen senin istediğin gibi yürüdüğü bir sistem gibi görünse de, ilerleyen dönemler de kendi içerisinde başka sorunlar yaratmaya başlıyor. Şunu unutma; İnsan özü itibariyle sosyal bir canlı ve sosyal bir varlıktır. Eğer yalnızlığı seçiyorsan ve bu mecbur kaldığın bir yalnızlık seçimiyse; Üzülmekten, kırılmaktan, acı çekmekten, el alemin sözlerinden kaçmak için bir yalnızlığı tercih ediyorsan, bu keyfi yalnızlıktan daha çok mecburi yalnızlığa giriyor. Aslında sen farkında olmadan kendini korumak için yalnızlığı seçmiş oluyorsun. Bu mecburi yalnızlık bir süre sonra ister istemez başka sıkıntıları doğuruyor. Burada kendinize sormanız gereken bir soru var ; Hangi durum sebebiyle ben bu yalnızlığı seçtim?

Kaygılı Mükemmeliyetçilik

Peki bu kaygılı mükemmeliyetçilik nedir yahu? Kimseye güvenmeme, incinme, üzülme, kırılma, aldatılma, terk edilme gibi kaygılarımızdan dolayı veya geçmişte başımıza gelen bir olay sonrası bir daha kimseye güvenmemektir. Peki sen çok mükemmel bir insan mısın? Elbette değilsin, kendine öz eleştiri yapman gerekiyor. Kaygı duymaya devam ettiğiniz sürece yalnız kalmaya ve yalnız olmaya mecbur olacaksın.

Kriter ve Standart

Bazı insanlar ilişki ve arayış standartlarını o kadar yüksek tutuyor ki, ona uygun bir partner bulmak mümkün değil. Klişe olmuş bir cümle var duymuşsunuzdur; Sanırım bana uygun biri hala dünyaya gelmedi. İkinci boyutta ki sorun ise, yüksek standart. Yani aradığım kişiyi bulamıyorum, aradığım kişi hala karşıma çıkmadı ya da bana uygun bir insan yok... Ben sizden bu durumu bir sorgulamanızı istiyorum. Bana uygun yok derken hangi kriterine uygun biri yok? O yüksek standartlarımız ya da kendinizi üstün veya ayrıcalıklı görüşünüz sebebiyle, ister istemez bekleme moduna giriyor ve başkalarını suçlamaya başlıyorsunuz. Burada önemli olan şu: Birini bulmak değil, birbirini bulmak. Yani senin aradığın kişi içinde onun aradığı kişi olman gerekiyor. Buradan çıkarman gerek sonuç: Kaygılı mükemmeliyetçiliğin ve yüksek standartların, yalnızlığının ana kriterlerini oluşturuyor. Bir ilişkinin olmasını istiyorsan, risk kabiliyetinin ve risk toleransının olması gerekiyor. Her şeyi sorgulayan ve didikleyen biri olduğun sürece, hayatında biri olmayacak.

Not: Belirsizliğe gelemiyorsan, risk alamıyorsan ve tolere edemiyorsan, sen kimseye aşık olamazsın. Aşk cesaret demektir. Aşk kontrolü elden bırakmaktır. Aşk belirsizliği göze almaktır. Duyguları akışına bırakamazsan aşık olamazsın.

Kendine Mi Güvenmiyorsun, Başkalarına Mı?

İnsanoğlu kendini kandırmayı her zaman sevmiştir ve sevmeye devam edecektir. Aslında kendimize olan güvensizliğimizden kimseye şans vermiyor ve denemeye değer bulmuyoruz. Sürekli olarak eleme yöntemi ile hareket ederek mükemmele ulaşmaya çalışıyoruz. Peki neden mükemmele ulaşmaya çalışıyoruz? Sebebi; Ya altta yatan kaygılı mükemmeliyetçiliğimiz ya da narsistlik tarafımızın getirdiği yüksek standartlar ile ilgili mükemmeliyetçiliğimiz, bizi arada sıkıştırıp bırakıyor. Pek çok insan gördüm şunu söyleyen; Aslında tam aradığım insandı ve bana çok iyi davranıyordu. Duygusal uyumumuz çok iyiydi ama şu mesleği yapıyordu... Ya da şöyle bir ailesi vardı, boyu biraz kısaydı, kilosu biraz fazlaydı... Peki bu durum kim için sorun? Bu durum o kişinin vitrini için sorun. Hani bir saplantımız vardır; Beni taşısın, yanıma yakışsın.... Bunlar tamamen kişinin saplantı seviyesinde olduğunu gösteriyor. Sana not verecek, seni değerlendirecek insanların bir problemi ve sen o insanlar ne düşündüğünü çok fazla önemsiyorsan, yanına yakışması kalbine hitap etmesinden daha önemlidir.

O kadar çok insan gördüm ki; Sırf yanına yakışmadığı söylendiği için en doğru insandan vazgeçip, yıllarca yas tutan insanlar gördüm. El alem algısını bir kenara bırakmadığınız sürece, kimsenin hayatına girmeyin. Vitrin kimsenin karnını doyurmuyor, sadece göz doyuruyor.

Risk Almayı Öğren

Eğer hayatına birinin girmesini istiyorsan, risk alacaksın. Yani hiç bir ilişkiyi önceden görüp bir teşhis koyamazsınız. Bu insanla kesin yürürüm sorusunun bir cevabı yoktur. Geçen yıl 200.000 civarı çift boşandı, bu insanlar boşanırken ne acılar çektiler değil mi? Ama ne oldu herkes bir şekilde toparlanıp yoluna devam ediyorlar. Genellikle boşanan insanların büyük bir çoğunluğu ilk üç yıl içerisinde yeniden evleniyorlar. Demek ki ayrılık kimsenin hayatının sonu değildir. Sen acı çekmekten, üzülmekten ve incinmekten korkuyorsan eğer, sorunsuz bir ilişki ve sorunsuz bir partner arayışına giriyorsun demektir. Peki böyle bir partner var mı? Tabii ki yok... Şöyle düşün: Bekar hayatında sorunsuz bir hayatın yok ki, evliliğin veya ilişkin sorunsuz geçsin... Doğal olarak her birinin kendine göre artı ve eksileri var. Risk kabiliyetini ve toleransını geliştirmeden bir ilişki edinmem mümkün değil. Ya risk toleransını ve ihtimalini kabul edeceksin ya da hiç ilişkiye başlamayacaksın.

Şunu unutma; İlişkiyi sürdüren statüler değildir, kişiliklerinizdir.

Bu bence'de aslında anlatmak istediğim temel husus şu: Bulamıyor musun? Seçemiyor musun? Bence kendi içinizde buna karar vermeniz gerekiyor. Sen mükemmel değilsin, ben mükemmel değilim ve hiç kimse mükemmel değil. Hayatınıza alacağınız insanı belli bir statüde görmek isteyeceksiniz elbette fakat yüksek standartlarınız olduğu sürece yalnızlığa mahkum olacaksınız.

Bir bence'min daha sonuna geldim, okuyup vakit ayırdığınız için teşekkür ederim.