Alessia'nın Günlüğünden: Aşka Doğarken!

O, dokuz yaşında küçük bir kız çocuğuydu!

Hayata atılacağı günü iple çekiyordu. İnsanları uzaktan izliyordu ve onlar hakkında güzel hikayeler yazıyordu. Aslında babasına aşık kızlardan bir tanesiydi. Hayatını dansa ve eğlenceye adamış bu küçük kızın muhteşem hayalleri vardı.

-Minicik kalbi masallara olan inancını hiç yitirmemişti!

Annesi bir trafik kazasında ölmüştü ve sığınacağı tek limanı aşık olduğu babasıydı.

Her geçen gün çok daha iyi şeyler öğreniyordu! Eğitimini tamamla ve güzel bir kadın ol!

Her geçen gün kendisiyle beraber düşünceleri de büyüyüp yeşeriyordu. Babası eğitimine oldukça önem gösteriyordu. Babasının biricik kızıydı Alessia. Yıllar geçtikçe okulunda çok başarılı oluyordu.

-Yıllar geçtikçe aşkı anlamaya başlamıştı.

Babasının bu kadar üzerine düşüp yetiştirdiği bu özel kız, hayatı boyunca babasının hiç bir zaman boynunu yere eğdirmedi. Ağlarken bile kimseye göstermedi yüzünü. Ancak Babası onu her zaman koruyamazdı.

Hayata atıldı sevmeyi öğrendi! ''Aşkı öğrendi''

Babası ona küçük bir kızken masallar okurdu. Tarif ettiği bir prensi görmüş gibiydi sanki. Dikkatli dikkatli onu inceliyordu ama daha önce hiç böyle bir şey yaşamadığı için, ne yapacağını henüz bilmiyordu.

-Arkadaşlarına bunu söylemeli miydi peki? Hayır hayır.. Bu iyi bir şey olamazdı. Günlerce düşündükten sonra arkadaşlarına söyledi. Arkadaşları oldukça şaşırmıştı. Alessia sakin, Alessia sessizdi. Alessia insanlarla konuşmak yerine kitaplarla konuşurdu.

Kadının sessiz çığlıkları!

Şuramda bir şey var! Gitmiyor. Bu acı dinmiyor. Hatta acı mı onu da bilmiyorum. Ne yapacağım ben!

-Yıllar geçtikçe içindeki kıvılcım büyüyordu. Arkadaşları da onun için sessiz kalmak zorundaydı. Alessia hiç kimsenin çocukla konuşmasını istemiyordu.

Nasıl savaşmam gerektiğini bilmiyordum. Baba sen nasıl açıldın Anneme! Off... Kafayı yemek üzereyim. Şuramda bir acı varmış gibi hissediyorum. Bu acı geçecek mi?

Kendi kendime konuşmayı bırakıp her şeyi unutmalıydım diye sayıklarken buldum kendimi. Lütfen bu acı bitsin artık.

İyi arkadaşlarınız varsa, her zaman bir adım öndesiniz demektir!

Telefonu çalıyordu. Yatağından çok yavaş bir şekilde komidinin üzerindeki telefonu açtı ve kulağına dayadı.

-Evet?

-Müsaitsen buluşabilir miyiz?

-Aaa peki tamam. Şey... peki olabilir.

Şaşırmıştı, dona kalmıştı sevdiği çocuk telefonda onunla buluşmak istiyordu. İyide bu nasıl olabilirdi? Çocuk Beni bilmiyordu bile!

Arkadaşları çoktan her şeyi ayarlamış ve çocuğa her şeyi anlatmıştı.

Aşk geliyorum demezdi! Aniden kapını çalar ve çıkagelirdi!

Çok şey istemiyordu. Sadece babası gibi baksın yeterdi. Ona kitaplar okusun. Dizinde uyutsun ve babası gibi koruyup kollasın istiyordu. Hayatında bu zaman kadar böyle şeyleri yaşamamış bir kızın başka bir şey isteyebilme durumu söz konusu olmazdı zaten.

Bu bir rüya mı? Hayatımın en güzel anlarını yaşıyorum! Cennette miyim? Bu gece bitmesin lütfen. Sonsuza kadar bu anı yaşamak istiyorum. Her şey için teşekkür ederim.

Küçük bir kızdı. Hayata atıldı ve babasının her zaman gurur kaynağı oldu!

Küçük bir kızın hayat dolu macerasını okurken, kendinize pay çıkarmanızı umuyorum. Küçük kız şimdi büyüdü ve dans okulunda öğretmenlik yapıyor. İnsanlar onu sevip sayıyor.

-Annesi yukarılarda bir yerlerde onu izliyor olacak!

(Elisha Cristina adına... Saygılarımla! Seni hiç bir zaman unutmayacağız)

Aşka Doğarken!

#AlessiaSchaneit

#TehlikeliSarışın @TehlikeliSarışın.

#Aşka doğarken