Aşk Acısı Çeken Bir Sosyopatın Kaleminden!

Onu delicesine seviyordu!

Onu deli gibi seviyordu. Sosyopatlığı kafasını karıştırıyordu. Çünkü zaman zaman kendinden geçiyordu. Aşk acısından zevk alıyormuş gibi davranıyordu. Duygu karmaşası içindeydi. Yaşadığı tüm olaylara rağmen halen daha birini sevebiliyordu. Çok acılar çekmişti ama halen ayaktaydı.

-Söylediği tek şey.. Çok fazla acı var!

Engel olamıyorum. Onu çok seviyorum. Çok acı çekiyorum!

İkisi de birbirini seviyordu. Ancak sevmek yetmiyordu!

Kendisine engel olamıyordu. ''Sevdiği kız ona ilgiliydi ancak tedirgindi''

-Bütün engelleri kırabilir miyiz?

-Hiçbir şey diyemem!

Aşkı için savaşmaya çalıştı. Her şeyi yaptı. Sevdiği kız ona hastalığı konusunda yardımcı olmaya çalıştı. Ancak sevgi yetmiyordu, aşk yetmiyordu. Bir sosyopata daha fazlası lazımdı. Delirmek, çıldırmak üzereydi.

Korkulan ayrılık ve ayrılık sonrası hüzün!

Seni çok seviyorum sakın beni terk etme! Sağlığı onu her geçen gün mahvediyordu. Her geçen gün sevdiği kızdan uzaklaşıyordu. Bitiyordu, bunalıyordu. İntiharın eşiğine geliyordu.

-Sevdiği kız onu belki de hiç sevmemişti! Çünkü ona fazla yaklaşamıyordu. Tedirgindi. Çocuk hayatındaki trajik olaylara daha fazla dayanamadı ve intihar etti!..

-Çok fazla acı var!