Aşk mı, Saplantı mı? Aşığım Demeden Önce Kendinize Sormanız Gerekenler!

Aşk, insanın yaşayabileceği en güzel ve en yoğun duygu birikimidir. Ama ne yazık ki son dönemlerde aşk, insanlara mutluluktan çok mutsuzluk getiriyor. Bizler; aşık oldum, çok aşığım, aşkımdan ölüyorum, aşk acısı çekiyorum desek de o aşk diye bahsettiğimiz duygular, aslında saplantı ve takıntılardan ibaret.

Siz de yaşadıklarınızı, hissettiklerinizi anlamlandırmakta zorlanıyorsanız kendinize şu soruları sormalısınız...

Aşkın varlığını en güzel huzur kanıtlar. Sadece ona sarılırken değil, onu her düşündüğünüzde içinizi huzur kaplıyor mu?

Yoksa ona sarılamadığınız, göremediğiniz, haber alamadığınız zamanlarda içinizi kaybetme korkusu gibi huzurunuzu kaçıran duygular mı sarıyor?

Her ne kadar kalıplaşsa da aslında aşkın gözü kör değildir. Onunla ilgili attığınız adımlarda mantığınızı kullanabiliyor musunuz?

Yoksa korkularınızın etkisiyle kendinize zarar verecek, sonu pişmanlık olacak kararlar mı alıyorsunuz?

Aşkın ruhu özgürdür. Peki, siz hem kendinizi hem de onu rahatlatacak boş alanlar bırakabiliyor musunuz?

Yoksa kıskançlık ve kısıtlamalarla duygularınızı boğmaya mı çalışıyorsunuz?

Aşkın en tatlı duygusu özlem duygusudur. Ondan uzak kaldığınız zamanlarda özlem duygusunu tatlı bir şekilde yaşayabiliyor musunuz?

Yoksa araya mesafe girer girmez siz de mi birbirinizden soğuyorsunuz?

Aşkın ham maddesi güvendir. Siz ona güveniliyor musunuz?

Yoksa güvensizliklerle kurulu bu sarmalın içinde, sevginin en ufak bir zerresini bile hissedemiyor musunuz?

Aşk ideal uyumun ürünüdür. Mantık çerçevesinde birbirinizi tamamlayabiliyor musunuz?

Yoksa birbirinizi değiştirebilmek için sabahtan akşama kadar kavgalarla mı boğuşuyorsunuz?

Şimdi düşünün, gerçekten yaşadığınızın aşk olduğuna inanıyor musunuz?