Terk Edilmek Zoruna Gider!

Her zaman iyi vakit geçirmek için uğraştınız. Yapmaması gerekenleri uyardınız ve tekrarlamasına sinirlenip sürekli kızdınız. Bu sefer kızdığınız için siz suçlu oldunuz. Tartışmayı yaratan da siz oldunuz ona göre. Sonrasında her şeyin suçlusu sen gösterildin ve terk etti. Fakat mesele suçlu aramak değil de sevgiyi aramaktı, sadakati aramaktı.

Sen çabaladın o çapaladı

Konuşmak için, düzelmek için, küs ve ayrı kalmamak için çabaladınız. Ulaşmaya çalıştın her yerden sildi ve engelledi. Sonuç mu? Sen çabaladın senin çabalarını çapaladı.

Sürekli aklına geldi

İster istemez gelir çünkü bir zamanlar sevdin gerçek duygular hissettin. Böyle olacağını tahmin edemedin. O seni terk etti sen kendini suçlu hissetmeye başladın. Çünkü tüm olan bitenler senin başından mı çıktı sanki? Kimse dört dörtlük bir insan değil. İki tarafta suçlu.

Akışına bırakmalı

Çabalarından karşılık gelmeyince, yavaş yavaş el ayak çekmeyi bilmek gerek. Sen ne kadar barışmak ve ayrılmamak için çabalıyorsan bu durum onu daha da senden uzaklaştırdı. Çünkü şöyle düşündü; “sapkınlığa doğru gidiyor.” Bu yüzden artık çabalamayı bırakın. Az da olsa içinde iyi şeyler kalmışsa pişmanlık yaşayacaktır.

Her sevgi mutluluk ile başlar ama mutluluk ile bitmesi olasıdır. Çünkü sevgi bir yere kadardır. Sonrasında saygı başlar. Hiç değilse bu saygıya saygı gösterilmeli. Ayrılıklar olacak, barışmalar olacak olmayacak değil olacak. Belki de kesin ayrılık olacak, kabullenmek zor olsa da. Bir süre sonra kabulleneceksin. Bu yüzden karşılık göremiyorsanız sevginize, uzatmanın anlamı var mı kalbinizde?