Aşk Kavramının Olmadığının Belirtileri Nelerdir?

Bugün aşka olan inancımı yitirdiğime dair bir Bence yazmak istedim. Belki yazacaklarım çoğunuza ters düşebilir, bana katılmayabilirsiniz. Fakat yine de bunları dile getirmek istiyorum.

Her şey "senden çok etkilendim" ile başlar, "senden soğudum" ile biter.

Eskiden uzun uzun bakışmalar vardı. Kimse birbirine kolayca seni seviyorum diyemezdi. Gizli buluşmalar masum mektuplaşmalar olurdu. Buna işkence de diyebilirsiniz ama bu işkencede bir sır gizliydi: Gerçek aşk. Şairler bunu şiirlerinde çokça dile getirmişler, zira bugün en iyi kategorilerde onları okuyor olmazdık. Fakat günümüz aşklarında, her şey bir mesajla başlıyor, her şey aylar içerisinde yaşanıyor ve yine bir mesaj geliyor... "Ben senden soğudum." Her şeyi yaşamayanlarda da bu oluyor. "Sıkıldım, kendini hiç öptürmüyorsun." Aşk bu kadar basit bir kavram değil.

Ben sana kıyamam derler, en ufak bir hatada şiddete başvururlar.

Bir adam vardı. Sevdiği kadını uzaktan izleyen, başka bir adamın onun elini tutuşunu, ona dokunuşunun ağlayarak izleyen. Sonra başka bir kadınla evlendi. Bir kızı oldu, adını da "Elif" koydu. Sevdiği kadının adıydı halbuki. Sonra biz bunu, kitaplarda gerçek hayattan alıntıdır diye okuduk. Şimdi ise, sevgilisinin karşı cins arkadaşı olacak olsa, ona merhaba bile diyecek olsa "ben oynak biri istemiyorum, edepli istiyorum." deyip tekmeyi basıyor. Güya kıyamıyordu.

İçine titriyorum derler, detaycılığın dibini yaşatırlar.

Yine bir klasiktir bu. Her şeyi yaparsınız, süslenir püslenirsiniz. Onun için en güzel kıyafetlerinizi giyersiniz. "Seni görmek için can atıyorum, hiçbir şey yapmadan gel." diye çağrılırsınız. Fakat bir memnuniyetsizlik oluşur onda. Ya giydiğiniz kıyafeti beğenmez, ya taktığınız kolyeyi, ya sürdüğünüz ruju. Halbuki aşkın filizlenmesi hep tek bir cümleye bakar. "Sana ne yapsan yakışır".

Çok severler ama fedakarlığın anlamını bilmezler.

Bazen onun için yüreğinden bile vazgeçersin. O kadar çok seversin ki, çünkü o öyle söyler sevgiden bahseder sizi de sevdiğine inandırır. Ama siz çok duygusalsınızdır. Bazen ağlarsınız, ona ihtiyaç duyarsınız. Sonra şu cümleyle karşılaşırsınız "yarın işe gitmem gerek, her şeye ağlıyorsun. Ağlamaktan vazgeç artık ben uyuyorum."

Cinsel ilişki yaşamak isterler, yapmak istemediğiniz zaman soğurlar ama çok severler.

Belki de daha 5 ay olmuştur tanışalı. Onlara göre artık zamanı gelmiştir. Ne ki bu, hasat zamanı gibi zamanı gelecek cinsel ilişkinin. "Seni çok seviyorum, sana sahip olmak istiyorum artık. Benimle misin, değil misin?" Değilim dersiniz. Sevgisizlikle suçlanırsınız. Cinsellik, aşkla kıyaslanamayacak kadar küçük bir parçadır. Bir oda düşünün. Odanın her yeri camla kaplı. Dışarıda aşk sizi bekliyor ama bazen üşümemek için, içeri kaçarsınız. İşte o oda cinsellik ise dışarısı aşktır. Fakat aşık olduğunu söyleyenler, bunu bir an önce yaşayıp, dışarıyı yok etmek isterler. Çünkü yaklaşımları böyledir bellidir değiştiremezsiniz.

Deli gibi aşıklardır size ama filmin sonunda aldatıldığınızı öğrenirsiniz.

Muhteşem bir şekilde tanışırsınız. Her şey o kadar güzel gider ki, hayatınızın aşkını bulduğunuzu zannedersiniz. Güzel sözler, muhteşem iltifatlar, renkli hediyeler... Hatta kolunda adınızın dövmesi bile vardır. Sonra bir şok yaşarsınız. Beyniniz, size her şeyin bir rüya olduğunu ezberletmek için çalışmalara başlar. Ama duyguların beyni yoktur, aldatıldığınızı öğrenirsiniz. Her şey bir yalanmış, bir çocuk varmış gülerken onun canını çok yakmışlar. Küçük bir kız varmış, elinden en sevdiği oyuncağını almışlar.. İşte aşkı da böyle aldılar elimizden. Aşkta her şey kusursuz değildir. Fakat saygı hep kusursuzdu. Günümüze kadar gelmeyi başaramadı maalesef. Şimdi gelse o adam, sevdiği kadını başka bir adamla buluşurken tekrar izlese ve diyebilsek. "Ağlama! O yaşlar aktıkça her şey yok olacak."