Tutku, Seks ve Aşk Oyunları Üzerine

c ile başladı, ilk miydi bilmiyorum ama en yogunu oydu. tutku onun neresindeydi diye duşunuyorum şimdi şimdi, bazen. belki gizemdi onu cazip kılan ha? yusuf atılgan'ın c'sine ilgi duymayan kaç kişi? 19 yaşımda, aşk benim için, gizem mi demekti? umursamazlık, coolluk, belki biraz? sanırım böyle bir şeydi o zamanlar aşk, aşık olunacak adam, beni evsiz hissettirecek adam olmalıydı sanki. 19 yaşımda aşk, beni hayata hazırlayacak bir hamleymiş bilinçaltımda. bir yaz tatilinde başlayıp, bitmeli, beni rahatsız etmemeliymiş.

sonra degişti; çok fazla tutunamayan vardı ve tutunamayışları, aynı kitaplar ve aynı filmler, benzer balkonlarda aynı muhabbetler... bir noktadan sonra, tutmak önemli oldu. bu önemin, sarhoş bir saatte, sevgilinin gitmiş oldugu turuncu halılı, teraslı bir evde gerçekleşmiş olması da tuhaftır. her şey bir tutunamayışın çizgisindeydi sanki. yalnızca o degildi. terasta dönen bir koltuga oturmuş rakısını içiyordu. kediler terasta koşturup duruyordu. ruhi su çalıyordu, ama ben o zamanlar ruhi su'nun ruhi su oldugunu bilmiyordum. babamın dinledigi adamı dinleyen bir adam diye duşundum. sinirlenmiştim. terasa çıktım ardından, karşısına oturdum. o zaman da rakı sevmezdim bir bira aldım. sohbet etmeye istekliydi o, bense tutunamayan davranışlarımla onun merakını kazanmak istiyor, kendimce esrarlı bazı tutumlar içine giriyordum. hiçbirşey yapmadan ve kuçumseyerek bakmadan, bana kendimi kuçuk hissettirdi. utandım. ama sinirle bunu bastırdım. yiyecek birşeyler almaya çıkacagım dedim. benimle gelmek istemedi, gelmeyi ima bile etmedi. köşedeki markete kadar söylene söylene gittim,söylene söylene geldim. o gun sohbet etmeye hiç meyilli degildim. aşk konusunda ilk ezberim bozulmuştu. bu adamda bir şeyler vardı. kediler halıda yattıgı halde, dolabın kapagına baka baka, adamın aslını merak ede ede uyudum.

ece ayhan'ı ilk o gece anlamış olmalıyım diye duşundum sonra. nerdeyse hiç konuşmamıştık oysa. meyhane de niçin sevilir o zaman içime dogmuştu.

sarma sigarası elinde, bana şiir gibi gelmiş demek. sonra sonra birkaç kırık muhabbetimiz oldu. çok sarhoş akşamlarda birkaç gizli sarılma, biraz delice mektuplar ve ondan bana kalan degişim.

asıl degiştiren daha başka bir aşktı. o tum tanımları degiştirdi. oyunları severdim. dolaysız yaklaşımıyla, beni bildigim silahlardan ayrı bıraktı. ona karşı degil de, onunla birlikte tum her şeye savaş açabilecek kudreti kendimde hissettim. ama ona karşı besledigim sevgi, her şeye yayıldı, savaşmayı unuttum zamanla. sonra savunmayı ögrendim. bununla birlikte aşk tanımım tekrar degişti. bu kere yuva ve guven demekti benim için aşk. hadi gel köyumuze geri dönelim sadece bir şarkı oldugundan, köye dönsek de köprunun altından çok su aktıgından ve saman altından yurutulen suların bir kısmını görebildigimizden sanırım, minimum zarar maksimum faydaya döndu olay. aşk kalmadı pek sanki. o varsa aşk da vardı, o gittiginde aşk da gidiyordu, o tekrar geldiginde takrar seviyordum bir başkasını, bu böyle devam etti.

temel bir şeyleri göremiyor olmalıydım. evin ve sokagın hiç de şiirsel olmayan gerçekligiyle yuzyuze kalmıştım. eskidendi gecenin bir vakti sarhoş, sokakta soyunmalar, topuklu ayakkabı evde eve yurumeler, gözlerinin içine bakıp da ışıldadıgını görmek istemekler, merakla beklemeler falan. sıkılıyorum birinin gözlerinin içine çok bakınca. yeni bir oyun lazım sanki. aynıyı yeniden inşa etmiş birileriyle yeni bir şeyler. çunku tutku bana degil de başka şeye yönlendirildiginde, yeniden şarap içmek istiyorum. yeniden oyuna başlamak istegi tırmalıyor içimi. hobiler edinmeli ve bunlara sıkıca sarılmalıyız gibi hissediyorum, boyaların uzerinde sevişirsek her şey daha guzel olacak sanki.sence?