Oyuncak arabalara karşı ilginiz var mı?

Arabalara hiç ama hiç ilgim yok. Uçaklara ilgim var benim. Tüm uçakların ağırlığını, maksimum yolcu kapasitesini, kanat açıklığı ve uzunluğunu, yerden yüksekliğini, azami süratini bilmekle beraber ayrıca yapım aşamalarını ve kokpitteki FMC ve elektronik sistemlere kadar biliyorum. Push back sonrası motorların ilk çalıştırılmaya başlandığında giderek yükselen o motor sesi var ya, ömür boyu bıkmadan dinlerim, öyle huzur veriyor. Piste iniş yaparken arka iniş takımların temas hâlinde çıkardıkları duman... Heyecanlandım gene. Uçak maketlerim var ama oyuncak arabalarım yok. Araba sadece emektir, uçak ise sanat eseri.

Ben ilkokul 1. Sınıfa başlamadan sen büyüdün diyerek oyuncak arabalarla oynamam yasaklanmıştı. Misafirlige gidersek gizli saklı bakardım, oynardık.

İçimde hale büyük uktedir oyuncak arabalar. En büyük servetim de 1957 model kırmızı Chevrolet oyuncağımdır. Kimseye vermediğim ve oynayamadığım başımın ucunda duran arabam.

Çok olmasa da var. Evde yeğenlerim oynasın diye aldığım 3 oyuncak arabam duruyor. Bize misafirliğe geldiklerinde oynarlardı. Şimdi bilgisayar dolabımın üzerinde tozlu vaziyette.

Siyah olanı Murat 124, kırmızı olanı 1955 model Mercedes, beyaz olanı diğerlerinin yarısı kadar küçük.

Hayır yook