12 yaşındaki çocuğumun beni herkesten üstün görmesi normal mi, acaba yanlış mı yaptım?

Bilenler bilir yani bazı arkadaşlar, benim bir tane çocuğum var. 13 yıllık evliyim, her evlilikte olduğu gibi çok zor şeyler yaşadım tabii, ama çocuğumu hep bunlardan uzak tuttum, bazen bir tartışmaya bile gireceksem eğer onun evde olmayacağı anları bekledim. Gözyaşlarıma bile nadiren şahit olmuştur, ama bugün anladım çocuklar çok iyi gözlemcilermiş. Öğlen yemek yiyorduk, ben önce bitirdim kalktım bulaşıkları yıkamaya, birden sordu bana anne babamı seviyor musun diye, evet aşkım neden sordun, dedim, çok mu seviyorsun? dedi niye soruyorsun birtanem böyle şeyler? Çok sevme dedi. Neden dedim? Tabii gülümsüyorum anlamıyorum ne diyecek diye, sana göre değil dedi. Ellerim köpüklü döndüm önüme, bana göre olan ne kuzum dedim? Yapma anne biliyorsun işte sen farklısın dünyada sana eşdeğer kimse olamaz dedi. Ne diyeceğimi şaşırdım. Bu beni hem mutlu etti hem de üzdü. Acaba nerede yanlış yaptım niye böyle düşünüyor dedim, genel olarak babasını çok seven bir çocuk. Saygıda sevgide kusur etmez, yaşıtlarından çok ileride bi zekâsı düşünme tarzı var. Sanırsın karşında 12/13 değil de 20'li yaşlarda biri var. Sohbet ederken, veya bir cümle kurarken büyük birey edasıyla yapar. Çok üzgünüm ve kendimi kötü hissediyorum. Sizce bunlar normal mi?