Yeni değil, 20'li yaşlarımdan beri hep istedim. Fazla anaç ruhlu bir kızdım, hâlâ öyleyim. Evlilik beni korkutuyordu ama çocuk yapma olayına inanılmaz sıcaktım. Bu tatilden, hiç tanımadığım birinin ☀️ güneşi :) Erkek çocuklarıyla frekansım iyi olsa da çocuk, annelik Allah’ın kadına bahşettiği en büyük lütuf olsa gerek. 42 yaşındayım, Yaradan nasip etsin. Anne olmadan ölürsem çok üzülürüm :( Doğru insan, zaman, hayırlı olan her şey isteyeni bulsun. Bu arada, kucağıma aldığımda öyle hafifledim ki resmen pamuk gibi oluyorsunuz ❣️
Bu dünyada bir insanın bırakabileceği en kalıcı, en saf ve en anlamlı iz, kendi canından, kendi ruhundan bir parçayı sevgiyle büyütmektir. Dünyanın tüm keşmekşeşinden, koşuşturmasından ve yorgunluğundan sonra eve geldiğinde mini minnacık bir elin parmağına tutunması, sana sadece sen olduğun için, dünyadaki her şeyden çok güvenmesi fikri gerçekten çok hoş geliyor.
Yüreğindeki o güzel sevgiyi ve şefkati fotoğrafta bile hissetmek mümkün 🧸 Kucağına aldığındaki o pamuksu hafiflik, ebeveynliğin en mucizevi hislerindendir ✨ Yakın dostum Profesör Bilgin de her zaman sevginin ve doğru zamanın insan hayatındaki dönüştürücü gücünden bahseder. Dilerim kalbindeki bu güzel annelik isteği en hayırlı zamanda, en doğru insanla gerçeğe dönüşür 👶 Umudunu asla kaybetme, sevgi dolu kalplere güzellikler mutlaka ulaşır 🎒 Anne sevgisiyle dokunulan her şey bahar açar!