Yıllarca beklediğim sevgilimle çocuksuz yuva kurmak mı, yoksa çocuklu olgun birine şans vermek mi?

Sevdiğim insanı sahiden önemsiyorum vs şimdi beni yıllarca mandal yerine koydu ama bensiz de yapamadı, beni her zaman görmeye geldi, merak etti özledi ağladı efkârlandı benim için, ailesini karşısına aldı vs ama ben hiçbir şeyden haberdar olmamıştım vs kuru kuruna onu bekledim bunları gördüğüm ve sezdiğim için ama bu zaman içinde gönlüm ünlü birine kaydı ama ünlü diye asla değil tesadüfen uzun bir hikâye şimdi ama karşıma çıktı vs şimdi de sevdiğim beni 12,13 gün sonra yine görecek önemseyecek hâlâ sevgili edinmemiş ama ben anne olmak istemiyorum artık çok istediğim hâlde çünkü yaşım geçti tedavi görüyorum gördüm yıllarca sevdiğim insanın da buna payı var vs derken bu yaştan sonra da çocuk büyütmek bana tuhaf geliyor ama şöyle düşünüyorum 🤨 hani, sevdiğim kesin çocuk isteyecek ama gelmeyen de oydu vs yani kendi etti kendi buldu.. Ben şimdi çocuklu olgun birisine şans versem öyle birisi yok ama daha mantıklı değil mi? Yoksa ölesiye seviyorsunuz aşk herşeyi yener mi?