Eşimin ilk evliliğinden oğlu 5 yaşında. Ve onunla aramız çok iyi. Kendi oğlum gibi seviyorum onu. 3 senedir ben büyüttüm. Biz evlenmeden önce doğru düzgün konuşamıyordu bile. Şu an çok akıcı konuşuyor mesela. Çünkü ben çok ilgilendim. Oyunlar oynattım. Gezdirdim başka şehirlere. Kitaplar okudum. (Çocuk gelişimi mezunuyum). Neyse kızma sebebim de arkadaşı evden para çalmış. İkisi de gidip harcamışlar. Ben de bundan sonra benim iznim olmadan hiçbir şey yapmayacaksın diye kızdım. O da ağladı. Sonra babasıyla da tartıştık sen benim oğluma kızamazsın annesi değilsin onun dedi. Ben çok üzüldüm. Kendi çocuğum gibi emek vererek büyütüyorum onu. Kendim çok çocuk yapmak istememe rağmen aralarında az yaş olmasın, bebek doğunca o geri plana atılmasın, ağabey rolüne girmesin diye büyümesini bekliyorum. Babası da bana üvey anne muamelesi yapıyor. İlk evlendiğim zamanlar çocuk benimle yatmak istiyordu peşimden ayrılmıyordu. Şimdi büyüdüğü için yavaş yavaş ayrılıyor. Not: Annesi bırakıp gitti
9 gü
Aşk İlişkileri
Gündem
Güzellik & Bakım
Özel Gün & Sürprizler
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Üniversite Tercih
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer