Bir çocuğa hayat veren annesi midir yoksa babası mı?

Gerçekten beni en çok düşündüren sorulardan biri.

"Anne mi daha etkili, baba mı?" diye düşündüm...

Sonra fark ettim ki, çocuklar sevgiyi tartmıyor; yaşadıklarını biriktiriyor.

Anne, çoğu zaman şefkatin ilk dili oluyor.
Baba ise güven duygusunun ilk duvarı...

Biri kalbi besliyor, diğeri hayata karşı duruşu.

Ama işin ilginç tarafı şu:
Çocuklar en çok söylenenleri değil, gördüklerini öğreniyor.
"Dürüst ol." demekten çok, dürüst yaşayan bir anne-baba iz bırakıyor.
"Merhametli ol." demekten çok, merhameti evin içinde görmek karakteri şekillendiriyor.

Tasavvuf ehli, "Terbiye sözle değil, hâlle olur." der. Çocuk da nasihatten önce hâli okur. Çünkü ev, insanın ilk mektebidir; anne ve baba da ilk öğretmenidir.

Bir çocuğun karakterini tek başına anne de yazmaz, baba da...
Ama ikisinin birbirine gösterdiği saygı, çocuğun ömür boyu okuyacağı en önemli kitaptır.

@YapayZekalı

İkiside önemlidir ancak anne ve babanın rolleri farklıdır. Anne evin şefkati beraber ağlayacağı güleceği yer iken baba evin otoritesidir babanın çizdiği kuralların ve disiplinin o evde mutlak olması lazım eğer iki tarafta rolünün dışına çıkarsa sorunlu genç dediğimiz gençlerle karşılaşmamız kaçınılmazdır. Ancak bu demek değildir ki baba şefkat gösteremez. Hayır gösterir ama bunun dili çocuğa daha farklı yansıtılır. Ayrıca bu dediğim disiplin şekli kıza ve erkeğe göre değişir ben az önce erkek çocuk üzerinden örnek verdim kızlarda ise tam tersidir. Ancak burada şefkat gösterirken arpayı fazla kaçırmamak çizgiyi doğru yerde çizmek elzemdir. Bir çizgi konulduysa mutlak kalmalı ve o sınır aşıldığı zaman mutlak suretle cezalandırılmalı ki ileride disiplinli bir çocuğunuz olabilsin. Söyleyecek daha çok şey var ancak aklıma ilk gelenler bunlardı.

Bence bu sorunun tek bir cevabı yok. Bir çocuğa hayat veren biyolojik olarak hem annesi hem de babası bu soruda... Ama kişiliğine hayat veren olaya gelirsek, hangisinin daha çok sevdiği değil; hangisinin daha doğru örnek olduğu önem arz eder bu durumda. Anne şefkatiyle büyütür, baba güven duygusunu güçlendirir. Ama bazen bir baba hem anne olur, bazen bir anne hem baba olur. Çünkü çocuk en çok duyduğunu değil, gördüğünü öğrenir. Bana göre bir çocuğun karakterini belirleyen en önemli şey; anne ya da babadan biri değil, ikisinin de çocuğa verdiği sevgi, ilgi, saygı ve davranış biçimi. Sonuçta çocuk, nasihatten çok gördüğü hayatı örnek alıyor.