Eşimle birlikte uzun süren yasal sürecin ardından, 5 yıl önce o zaman 9 yaşında olan bir kız çocuğunu evlat edindik. Şu an 14 yaşında ve benim gözümde öz evladımdan hiçbir farkı yok. Hayatımın merkezi diyebilirim.
Bugün aile içinde yaşanan bir tartışmada görümcem bana çok ağır gelen sözler söyledi. "Sen onu doğurmadın, bebekken geceleri başında beklemedin, emzirmedin. Gerçek annelik nedir sen bilemezsin." gibi cümleler kurdu. Hatta "Sen onun annesi değil, sadece ona bakan kişisin." demeye kadar götürdü.
O an cevap veremedim ama içim paramparça oldu. Çünkü o çocuğun hastalığında da yanındaydım, okulunda da, korkularında da, başarılarında da... İlk kez bana "Anne." dediği günü dün gibi hatırlıyorum.
Doğru, onu ben dünyaya getirmedim. Ama son 5 yıldır her gün onun annesi olmaya çalıştım. Buna rağmen sırf doğurmadığım için anneliğimin küçümsenmesi çok zoruma gitti.
Sizce gerçekten annelik sadece doğurmakla mı olur? Yoksa bir çocuğun hayatında emek veren, yanında olan ve onu koşulsuz seven kişi de anne midir? Bu sözlere siz olsanız nasıl tepki verirdiniz?
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer