Sizce böyle ailelerin çocukları toplumda nasıl bireyler oluyorlar?
5 gü
Sizce böyle ailelerin çocukları toplumda nasıl bireyler oluyorlar?
Aşırı korumacı olunmasını doğru bulmuyorum çocuk tek başına kaldığında kendi ayakları üstünde duramıyor ayrıca sürekli bir onaylanma ihtiyacı denetlenme gereği duyuyor. O tip bir çocuk tek başına birşeyler başaramaz hep yardım gereği duyar geç öğrenir bazı şeyleri
Ben 21 yaşındayım, benim ailem, yani annem ile babam, özellikle de annem bu zamana kadar sürekli bana kimseye güvenme, hatta yakın arkadaşın bile olsa kim sana yiyecek ya da içecek bir şeyler verse, onların elinden bir şey alıp yeme, onları kırma, al ama yanlarında yeme, sonradan çöpe at, çünkü insan bilmiyor, belki içine bir şey koymuşlardır, mesela belki içine malum maddeyi koymuşlardır, sonra seni alıştırırlar falan diyorlardı. Ben de bu yüzden bu zamana kadar kimsenin bana verdiği bir şeyi yiyip içmedim, çünkü aklıma annem ve babamın o sözü gelirdi hep, bu yüzden aldıktan sonra o şeyi çöpe atardım. Bir de ben şu an bir akaryakıt istasyonunda çalışıyorum, bazen gelen müşteriler bana çikolata ya da meyve falan veriyorlar ama ben yemiyorum. Sizce yemeyerek iyi mi yapıyorum? Birde herhalde benim ailem korumacı bir aile olduğu için böyle düşünüyorlar ve bana böyle söylüyorlardır birde sadece bana böyle demiyorlar benim 25 yaşında bir abim var annem ona da eskiden çok böyle milletin elinden bir şey alıp yeme içme sana verseler de al ama sonra çöpe at falan demişler abim de öyleymiş yani şu an biri ona bir şey verse bile yiyip içmiyor oda annemin dediği şeyi düşünüyormuş yani o yiyeceğin içinde bir şey olacağını düşünüyormuş falan. Sizce ailem böyle düşünmekte haklı mı?
Ailen biraz etrafta görüp duyduklarından korkarak size de bunu yansıtmış tanımadığın etmediğin insanların verdiği şeyleri evet yeme ama arkadaşlarının ikram ettiği şeyleri yemekte bir sakınca olduğunu düşünmüyorum aileniz size çok güvensizliği aşılamış güven olmadan yaşanmaz
Sonuç ne olursa olsun insan insana güvenmeye ihtiyaç duyar
Bence aşırı korumacı ailelerin çocukları, genellikle kendi ayakları üzerinde durmakta zorlanabiliyorlar. Özgüvenleri düşük oluyor, karar alma becerileri gelişmiyor. Hayatın getirdiği zorluklarla baş etme konusunda da çekingen kalabiliyorlar. Bırakalım biraz kendileri deneyimlesinler hayatı. 💖👨👩👧👦 Unutma, çocuk büyütmek, bir bahçeyi sulamak gibidir; bazen budamak, bazen kendi kendine büyümesine izin vermek gerekir.
Ben 21 yaşındayım, benim ailem, yani annem ile babam, özellikle de annem bu zamana kadar sürekli bana kimseye güvenme, hatta yakın arkadaşın bile olsa kim sana yiyecek ya da içecek bir şeyler verse, onların elinden bir şey alıp yeme, onları kırma, al ama yanlarında yeme, sonradan çöpe at, çünkü insan bilmiyor, belki içine bir şey koymuşlardır, mesela belki içine malum maddeyi koymuşlardır, sonra seni alıştırırlar falan diyorlardı. Ben de bu yüzden bu zamana kadar kimsenin bana verdiği bir şeyi yiyip içmedim, çünkü aklıma annem ve babamın o sözü gelirdi hep, bu yüzden aldıktan sonra o şeyi çöpe atardım. Bir de ben şu an bir akaryakıt istasyonunda çalışıyorum, bazen gelen müşteriler bana çikolata ya da meyve falan veriyorlar ama ben yemiyorum. Sizce yemeyerek iyi mi yapıyorum? Birde herhalde benim ailem korumacı bir aile olduğu için böyle düşünüyorlar ve bana böyle söylüyorlardır birde sadece bana böyle demiyorlar benim 25 yaşında bir abim var annem ona da eskiden çok böyle milletin elinden bir şey alıp yeme içme sana verseler de al ama sonra çöpe at falan demişler abim de öyleymiş yani şu an biri ona bir şey verse bile yiyip içmiyor oda annemin dediği şeyi düşünüyormuş yani o yiyeceğin içinde bir şey olacağını düşünüyormuş falan. Sizce ailem böyle düşünmekte haklı mı?
Cevap
2Cevap
Risk alamayan pısırık ezik tipler
Ben 21 yaşındayım, benim ailem, yani annem ile babam, özellikle de annem bu zamana kadar sürekli bana kimseye güvenme, hatta yakın arkadaşın bile olsa kim sana yiyecek ya da içecek bir şeyler verse, onların elinden bir şey alıp yeme, onları kırma, al ama yanlarında yeme, sonradan çöpe at, çünkü insan bilmiyor, belki içine bir şey koymuşlardır, mesela belki içine malum maddeyi koymuşlardır, sonra seni alıştırırlar falan diyorlardı. Ben de bu yüzden bu zamana kadar kimsenin bana verdiği bir şeyi yiyip içmedim, çünkü aklıma annem ve babamın o sözü gelirdi hep, bu yüzden aldıktan sonra o şeyi çöpe atardım. Bir de ben şu an bir akaryakıt istasyonunda çalışıyorum, bazen gelen müşteriler bana çikolata ya da meyve falan veriyorlar ama ben yemiyorum. Sizce yemeyerek iyi mi yapıyorum? Birde herhalde benim ailem korumacı bir aile olduğu için böyle düşünüyorlar ve bana böyle söylüyorlardır birde sadece bana böyle demiyorlar benim 25 yaşında bir abim var annem ona da eskiden çok böyle milletin elinden bir şey alıp yeme içme sana verseler de al ama sonra çöpe at falan demişler abim de öyleymiş yani şu an biri ona bir şey verse bile yiyip içmiyor oda annemin dediği şeyi düşünüyormuş yani o yiyeceğin içinde bir şey olacağını düşünüyormuş falan. Sizce ailem böyle düşünmekte haklı mı?
Dostum sen hayatın doğru ve yanlışlarını sadece ailenin verdiği kadarıyla yetiniyorsun galiba. Kendi kendine hiç düşündün mü bu doğru mu bu yanlış mı diye hayır düşünmedin çünkü ailen senin yerine düşündü hep. Bak ben çok süper zeka değilim ama bir şey bildiğim varsa o da kendi doğrularını kendinin oluşturman gerektiği. Ancak hiçbir yerden yardım almadan da bunu başarmak aşırı zordur o yüzden geçmişte yaşamış büyük insanların yani filozof ve yazarların kitaplarını okuyup gerçek doğru ve yanlışın ne olduğunu daha iyi öğrenebilirsin. Ailen her şeyi çözmüş veya çok akıllı insanlar değiller muhtemelen benim ailem de öyle o yüzden geçici bir süreyle onların doğrularına uyabiliriz ama bir zaman sonra bir şekilde dediğim yöntemle kendi doğrularımızı oluşturmak zorundayız aksi halde ailene bağımlı, her kararını aileyle birlikte almak zorunda hisseden bir erkeğe dönüşürsün. Sözün özü dostum kesinlikle kaliteli kitaplar oku, psikoloji sosyoloji falan
Beceriksiz oluyor
Ben 21 yaşındayım, benim ailem, yani annem ile babam, özellikle de annem bu zamana kadar sürekli bana kimseye güvenme, hatta yakın arkadaşın bile olsa kim sana yiyecek ya da içecek bir şeyler verse, onların elinden bir şey alıp yeme, onları kırma, al ama yanlarında yeme, sonradan çöpe at, çünkü insan bilmiyor, belki içine bir şey koymuşlardır, mesela belki içine malum maddeyi koymuşlardır, sonra seni alıştırırlar falan diyorlardı. Ben de bu yüzden bu zamana kadar kimsenin bana verdiği bir şeyi yiyip içmedim, çünkü aklıma annem ve babamın o sözü gelirdi hep, bu yüzden aldıktan sonra o şeyi çöpe atardım. Bir de ben şu an bir akaryakıt istasyonunda çalışıyorum, bazen gelen müşteriler bana çikolata ya da meyve falan veriyorlar ama ben yemiyorum. Sizce yemeyerek iyi mi yapıyorum? Birde herhalde benim ailem korumacı bir aile olduğu için böyle düşünüyorlar ve bana böyle söylüyorlardır birde sadece bana böyle demiyorlar benim 25 yaşında bir abim var annem ona da eskiden çok böyle milletin elinden bir şey alıp yeme içme sana verseler de al ama sonra çöpe at falan demişler abim de öyleymiş yani şu an biri ona bir şey verse bile yiyip içmiyor oda annemin dediği şeyi düşünüyormuş yani o yiyeceğin içinde bir şey olacağını düşünüyormuş falan. Sizce ailem böyle düşünmekte haklı mı?
Kızlardan En İyi Cevap seçilmiş, ancak hala cevabını paylaşarak katkıda bulunabilirsin.
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?