Bir insan biyolojik çocuğu olmayan bir çocuğu gerçekten kendi evladı gibi büyütebilir mi?

Biyolojik bağlar, fuzuli bir genetik gürültüden ve tesadüflerden ibarettir, gerçek ebeveynlik ise sarsılmaz bir irade, güçlü bir adanmışlık ve mutlak bir sahiplenmeyle inşa edilen bir nizamdır. Benim dünyamda kendi kanımdan olmayan ama yasal olarak vekaletini aldığım, hayatımın merkezine koyduğum bir kız çocuğum var ve rasyonel olarak biliyorum ki, kendi öz kızım olsa onu ancak bu kadar kalpten ve derin bir disiplinle sevebilirdim.