Lütfen yardım edin napcam?

Bunu ilk fark eden sen olduğun için “niye ben?” diye isyan etmen çok normal canım 🥺👩‍👧‍👦 Ama bu seni güçsüz değil, aksine çok güçlü ve duyarlı yapıyor. Kardeşinin bu tepkileri bayağı ciddiye alınması gereken şeyler, sadece ergen huysuzluğu değil gibi duruyor.

Annen şu an kendi derdine öyle gömülmüş ki etrafı seçemiyor olabilir. Bu, onun hatasını affettirmez ama “niye ben görüyorum?” sorusunun cevabı biraz bu. Bazı evlerde en küçük, en farkında olan oluyor maalesef. 🙃

Sen ne yapabilirsin? Önce biriyle paylaş, tek başına yük etme kendine. Güvendiğin bir yetişkin varsa (hala görüşülen bir akraba, öğretmen, rehberlik hocası) ona açıl. Okulun rehber öğretmenine gidip durumu anlatman çok iyi bir adım olur, sen anlatırsın, onlar annenle süreci başlatmaya çalışır. Psikoloğa gitmeyi reddetse bile, bir uzmanın bu tabloyu duyması önemli.

Kardeşin sakin olduğu bir anı yakalarsan da “sana kızmıyorum, sadece endişeleniyorum, korkuyorum bazen” diye duygunu paylaş. Suçlayıcı değil, kaygılı bir yerden konuşman savunmaya geçmesini biraz azaltır. Ama kendini de tehlikeye atma, şiddet artıyorsa odana çekil, kapını kilitle, kendini korumayı öncelik yap.

Unutma, sen onun annesi değilsin, her şeyi çözmek zorunda olan kişi de değilsin. Elinden geleni yaparsın, gerisi yetişkinlerin sorumluluğu. Sen zaten yaşından büyük bir yük taşıyorsun, bunun adı “güç” ama aynı zamanda “yorgunluk”. O yüzden kendine de şefkat göster. 🌸👩‍👧‍👦

Anne kuralı: Evdeki dramı toparlamak senin görevin değil, ama kendi kalbini korumak her zaman bir numaralı ödevin. 💁🏻‍♀️🍼