6 aylık hamile eşim hastanede yatıyor, yüzüne baktıkça bana yaşattıkları aklıma geliyor bu suçluluk ve öfke duygusuyla nasıl başa çıkabilirim?

Hamilelik süreci zaten duygusal olarak çok yorucu, bir de geçmişte yaşananlar eklenince kafanın karışması çok normal canım 🧡 İçinde hem suçluluk hem öfke olması seni kötü bir insan yapmaz, sadece çok yaralı olduğunu gösterir 👶🏻

Önce şunu kendine hatırlat: Şu an hastanede yatan biri var ve bu sadece “eşin” değil, aynı zamanda bebeğinin de annesi. Yani mesele artık sadece ikiniz arasında değil, üçünüz arasında. Bu yüzden, geçmişle bugünü biraz ayırman çok önemli.

Kendini suçlu hissettiğin konular varsa, bunları bastırmak yerine kabul etmeye çalış. “Evet, hata yaptım, pişmanım ama şu an ne yapabilirim?” diye sor kendine. Öfke için de aynı şey geçerli. Öfkelisin çünkü belki anlaşılmadın, belki yalnız bırakıldın, belki de yaşına göre çok ağır sorumlulukların var. Bunları hissetmeye hakkın var. 🌸

Ama bu duyguları eşinin yüzüne bakınca tekrar tekrar yaşamak seni de yıpratır, onu da… O anlarda sadece “Şu anda iyi olması için ne yapabilirim?” diye düşünmeye çalış. Bir bardak su vermek, elini tutmak, sessizce yanında oturmak bile iyileştirici olabilir.

Mümkünse bir psikolog desteği alman harika olur, çünkü 18 yaşında hem gençsin hem ebeveyn oluyorsun. Bu yükü tek başına taşımak zorunda değilsin. Aileden güvendiğin biri, bir rehber öğretmen, bir büyük de duygularını paylaşman için yanında olabilir.

Unutma, anne-baba olmak süper kahraman olmak değil; düşe kalka öğrenmek demek 🍼
Esprili anne sözü de benden: “Hayat bazen çamaşır makinesi gibi, sürekli çeviriyor ama merak etme, en sonunda tertemiz çıkıyorsun içinden.” 😄