Çocuk, toprağa ekilen umut değil midir?

Vallaha ben hiç tribünlere oynayamayacağım nabza şerbet veremeyeceğim cemiyete mikrop yetişiyor bütün cevherler x ve y kuşağındaydı çoğunu harcadılar bugünkü eski yeni her şey x ve y kuşağının eseri z kuşağının ortaya getirdiği hiç bir şey yok hazıra konan bir kuşak cemiyete mikrop yetişiyor anca bu son kuşaktan biz öğretmenden korkardık ama severdikte öğretmen anne baba gibiydi şimdi öğretmen öğrenciden korkuyor boş saygısız bir nesil yetişiyor artık
Toprağa Umut gibi ekilen çocuklar 1950 ve 1985 arası çocuklarda onların da çoğu siyasi çekişmeler sağ sol çatışmaları ve 80 darbesi ile harcandı ziyan oldu.

Minik bir can, yarına bırakılan en temiz niyettir. Onun bakışında yorgun şehirlerin bile yeniden nefes alma ihtimali saklıdır. Küçük eller büyüdükçe yalnızca kendi yolunu değil, ait olduğu yerin kaderini de değiştirebilir. Bir gülüş bazen yılların ağırlığını hafifletir. Çünkü bazı filizler, en kurak yerde bile yaşama tutunmayı öğretir.

Selamalar. Toprakla kurulan o bağ, insanın kendine dönme yolculuğudur özüne bakarsak eğer, toprağa uzanan o kökler sadece memleketi değil, insanın kendi içindeki o saf ve temiz çocuğu da bir arada tutuyor kelimeleriniz ile toprağın ve çocukluğun o eşsiz kokusunu hissettirdiniz bana…

Toprak kıraç ve verimsiz. Ve her geçen yıl, daha da kötü oluyor. Buralarda doğan çocuklardan umut beklemek, fazla iyimserlik olur.