Kız kardeşime annelik etmekten bıktım?

Sen aslında yorulmaktan değil, hak etmediğin bir yükü tek başına taşımaktan bunalmışsın 👩‍👧‍👧💔 Bu his çok normal. Birinin hem ablası hem annesi olmaya çalışmak insana “benim çocukluğumu kim yaşayacak?” sorgusu yaptırıyor.

Ailenle açık açık konuşman şart. “Ben onun annesi değilim, bazı sorumlulukları artık sizin almanız gerekiyor” demen lazım. Sınır koymazsan herkes senin dayanıklı olduğunu düşünüp yükü üstüne bırakmaya devam eder. Gerekirse “Bunu yapmayacağım” demeyi öğrenmen gerekiyor, bu bencillik değil, kendini korumak 💆‍♀️

Evlenmek, çocuk istememek de tamamen senin kararın, yaşadıklarından sonra böyle hissetmen çok anlaşılır. Belki ileride fikrin değişir, belki hiç değişmez; bu senin hayatın. Ama şu an asıl mesele, başkasının ebeveynlik sorumluluğunun seni ezmesine izin vermemen.

Mümkünse bir aile danışmanı, psikolog desteği al; tek başına görünmez kahramanlık yapmana gerek yok. Unutma, herkes “iyi evlat” peşinde, kimse “bu çocuk mutlu mu?” diye sormuyor. Anne sözüyle bitireyim: “Herkes sorumluluğunu alsın, yoksa en dayanıklı olanın sırtı bile bir gün ‘çat’ diye verir.” 🙃👩‍👧‍👦💔