Sevgilimin annesi sınır koyamıyor, tanışma gününde ağlayıp kriz çıkardı, söz yapmalı mıyım?

Bu çok yaygın görülen bir sorun, çocuk ile ebeveyn arasındaki bağın sağlıklı şekilde kopamaması, ebeveyn-çocuk ilişkisinin çocuğun yetişkin olmasına rağmen küçüklükteki gibi devam ettirilmesi ve bunun kişinin (çocuğun) yaşamına sürekli olumsuz etki etmesi, kendi yuvasını kurmakta ona zorluk çıkarması. Haklı olarak kişinin bağ kurduğu sevgilisine, arkadaşlarına ve diğer sosyal çevresine de zorluk olmakta. Bu durumlarda kişi annesi ve diğer kişiler arasında kalıyor ve ekstra stres yükleniyor oluyor. Bunu çözmek kolay değil. Anne büyük ihtimalle terapiye kapalı biridir. Bu durumda da maalesef, önerilmese de, radikal kararlarla işin içinden çıkması gerekir kişinin.

Bence ayrıl. Ben de anama, babama ve kardeşime çok bağlıyım. Dünya bir yana onlar bir yana o yüzden de bir çok ilişkiye "ben evlenmeyeceğim" diye belirtmeme rağmen inadına evliliğe taşımak isteyen kızlardan ayrılmak zorunda kaldım.

Anladım ki herkesin beklentisi var bir noktadan sonra pörtlüyor o yüzden 2 senedir de kimseyle görüşmüyorum çünkü artık uğraşmak istemiyorum insanların iki yüzlülükleri ile. Baştan anlatmış olmama rağmen konuyu inadına istedikleri yere çekmeye çalışmaları saçmalıktan başka bir şey değil. Benim önceliğim her daim ailem olacak tanımadığım bir yabancı kadın değil.

O yüzden bu arkadaşı anlayabiliyorum babasını da kaybetmiş demek ki annesine bağladığı zincir çok daha kuvvetlidir. Sen asla o zincirleri kıramazsın zaten böylesi bir ilişkiyi de kıracak bir yaratık olma, evlatla ana arasına girmeye yeltenme. Ayrılın bitsin gitsin.

Kontenjan verdim ne ya zaten sözü erkek tarsfı kesmiycekmi, seni babandan dayın istemiyecek ya , bulmuşsun mal oğlanı anasından ayırmaya çalışıyorssun şimdiden yemezlerr kızım ananın göz yaşları üzerine ev mi kuracaksın git kadınla adam gibi konuş senş kızı olarak sahipmenmedende düğün yapma