Çocuğunu sürekli asagılayıp ondan nefret edici sarfeden ve sonra hiç bişey yokmuş gibi davranan ebeveyne ne denir?

Çocuğunu sürekli aşağılayan, kırıcı sözler söyleyen ama sonra hiçbir şey olmamış gibi davranan ebeveyn davranışı sağlıklı bir disiplin değil, duygusal olarak yıpratıcı bir tutumdur. Buna çoğu zaman “duygusal ihmal” ya da “duygusal istismar” denir. Çünkü çocuk sadece söylenen sözleri değil, değersiz hissettirilmeyi de içinde taşır.
En zor tarafı ise şudur: Sorun hiç konuşulmadan üzeri kapatılır ve çocuk kendi hislerinden şüphe etmeye başlar. “Abartıyor muyum?” diye düşünür ama aslında incinmiştir. Bir ebeveyn hata yapabilir, fakat sağlıklı olan kırdığını fark edip telafi etmektir; yok saymak değil.
Çocuklar unutmaz, sadece sessizleşir.