Eşimin hasta kardeşine bakmak bizim görevimiz mi?

Valla haksızsın diyemiyorum. Ama biz evlenene kadar bu durum böyle değildi ki. Eşim bağımsız, istediğini yapan biriydi. Kendine öncelik verirdi, ama evlendiğimizden beri babası öyle saldı ki kendini. Eşimi her şekilde manipüle ediyor. Kendisi rahat etsin ve çocuk bizim üstümüze kalsın istiyor. Ben her şeye rağmen bebeğimi ilk yere koyuyorum onu hep sevecem tüm ilgim onda olacak. Bu günleri önceden gösterseler asla ama asla bunu kabul etmezdim ama insan bilemiyor işte. Babasının böyle olduğunu ben nerden bileyim. Dışardan bakan “ çok ilgili bir baba, oğulları için her şeyi yapar” diyor. Ama durum asla böyle değil içine girmeden anlamıyor insan

"evlendiğimizden beri" demişsin, evlenir evlenmez hamile mi kaldın hiç fark etmedin mi olacakları kendimi senin yerine koydum ben o kadar doğurayım çilesini çekeyim herif çıksın bebeği sevmesin ilgi göstermesin yakarım onu ciddi ciddi. Ayrıca ne alaka? Kardeşinin annesi yok diye anne sevgisini abisi mı verecek saçmalığa bak 😂😂 kardeş de sevilir kendi çocuğun da sevilir kardeşe 7/24 ilgi, sevgi verilmeyeceğine göre kendi karına ve bebeğine vakit ayırıp ilgilenip sevmekten de bir şey olmaz dimi? Keşke anası öleceğine babası ölseymiş mal moruk tüm ailenin içine etmiş diyecek bir şey yok boşan desem yapmazsın o yüzden diyecek bir şey yok ama boşanacağım diye tehdit edebilirsin belki.

Lafın gelişi ya evlendiğimizden beri dediğim. 6-7 ay hiç sorun yoktu böyle. Hamile kaldığımdan beri bu durum böyle. Anca ben ölürsem sever heralde bebegi. Boşanmak tabikide bir seçenek, ailem her anlamda arkamda. Zaten onlara anlatamıyorum bu durumu direct çekip alırlar bebeğimede bana da bakarlar 30 sene gerekirse. Bundan şüphem yok hiç. Ama bebeğim tamamen babasız büyür. Aklıma gelmiyor mu sanıyorsun alıp bebeği çekip gitmek? Kardeşiyle mutlu mesut yaşasın biz gidince. Biz aralarına giriyoruz gibi hissediyorum bazen. Kaç kere denedim çekirdek ailemize daha çok özen göstermeliyiz, baban yaşadığı sürece kardeşin hala onun sorumluluğunda dedim. “Kardeşimde çekirdek aileden” diyor. Ben hamile kalmadan hepten bukadar da değildi ya durum. Herkesin sevdiği kadar seviyordu kardeşini ve babasını. Hiç sevmesin deyemem zaten, ama bebeğinden de önde tutuyor. Babası ilgilenmek istemiyor hasta diye, bize atıyor. Ama bunu ne ben ne de eşimin kardeşi istemiyoruz. Tamam kıskanıyor falan ama abisini asla dinlemiyor babası yanındayken. Babası bir şey dese anında yapıyor, abisine dikleniyor. Bu çocuğun abiden çok babaya ihtiyacı var ama herif ilgilenmek istemiyor. O çocuğada yazık. Hepmize yazık cidden eşimin babasının bencilliği yüzünden.

Çok çaresiz hissediyorum. Eşim kardeşini daha çok seviyor bebeğimizden. “Onun annesi yok, bebeğin var” diye düşünüyor. Ama baba sevgisi nerde? Böyle düşününce de kardeşinin babası var hatta 2 tane, bebeğin babası yok. Alıp bebeğimi gidecem en sonunda mutlu mesut yaşasın kardeşiyle. Aralarına giren bebek ve eş olmadan.

Çok üzgünüm. Ailen bu duruma ne diyor?
Size karşı sorumluluğunu hiç yerine getirmiyorsa ayrılabilirsin elbette,

Aileme anlatmıyorum. Anlatırsam bebeğide benide tutup alırlar kendileri bakarlar her türlü arkamdalar hiçbir şüphem yok buna. Ama o zamanda bebeğim iyice babasız büyür.

Senin sabrını çok zorluyorsa tercih et. Senin psikolojin ne olacak..