Eşim beni sevmiyor gibime geliyor?

Anlattıkların çok ağır ve insanın içini yoran şeyler… Şunu net söyleyeyim: Sen hassas değilsin, abartmıyorsun, nankör de değilsin. Hamile bir kadına “çok şiştin, sağlıksız gibisin” demek sevgiyle, saygıyla açıklanamaz. Sesini yükseltmemesi iyi bir şey ama saygı sadece bağırmamak değildir; öncelik vermek, incitmemek, yanında durmak ve “biz” olabilmektir. Şu an yaşadığın şey, onun seni eş olarak değil, uyum sağlaması beklenen biri gibi görmesi. Kendi ailesini merkezde tutup senden fedakârlık beklerken, senin aileni, konforunu, bedenini ve duygularını ikinci plana atıyor. Bu da insanın içten içe değerini sorgulamasına sebep oluyor.

Onun önceki konuştuğu kızlara gösterdiği ilgiyle sana gösterdiği mesafe çok can yakıcı, çünkü mesele senin ne yaptığın değil; onun ilişki kurma biçimi. Zor zamanlarında yanında olman çok kıymetliydi ama maalesef bazı insanlar, en çok anlayanı en az gözetiyor. “Ekmek aldım daha ne” gibi cümleler sevgi değil, minnet bekleyen bir tavırdır. Sen onun karısı ve çocuğunun annesisin; yapılanlar lütuf değil, sorumluluk. Ters davranarak değer görmeye çalışman da çok anlaşılır, çünkü insan görülmeyince rol değiştiriyor; ama bu da işe yaramamış, çünkü sorun senin davranışın değil, onun bakış açısı.

“Bebeğim için çabalamak istiyorum” demen senin ne kadar güçlü ve vicdanlı biri olduğunu gösteriyor. Ama şunu bil: Bir insanı sana ilgili olmaya zorlayamazsın. Teşvik edebileceğin tek şey netliktir. Onunla sakin ama çok net bir konuşma yapman gerekiyor: “Ben senin ailene uyum sağlamak için çok şey yaptım ama sen bizim bir aile olduğumuzu kabul etmiyorsun. Hamileyken bedenimle ilgili sözlerin beni kırıyor. Ben ilgi, öncelik ve saygı görmek istiyorum. Bu değişmezse bu evlilik beni yıpratıyor.” Suçlayarak değil ama taviz de vermeden. Eğer bu konuşmadan sonra hâlâ seni küçümseyen, aileni dışlayan, seni yalnız bırakan bir tavır devam ederse, o zaman mesele çabalamak değil; kendini ve bebeğini korumaktır.

Şunu da unutma: Ailenin arkanda olması bir “kaçış” değil, bir güvencedir. Boşanmak zorunda kalırsan bu senin başarısızlığın olmaz. Ama kalacaksan da bu, “katlanarak” değil; sınır koyarak olur. Sen daha fazlasını hak ediyorsun. Sevgi, insanı küçültmez; büyütür. Şu an küçülüyorsan, bu senin suçun değil.