2 aylık hamileyim, eşimle sürekli tartışıyoruz ve psikolojim bozuldu, bu evlilik böyle devam eder mi?

Önce şunu net söyleyeyim: Sen yanlış bir şey yapmıyorsun. Zor bir hamilelik geçiriyorsun ve anlattıkların “naz” değil, gerçek fiziksel tükenmişlik. Günde 3–4 kez kusan, suyu bile tutamayan birinin ev işi düşünememesi çok normal.

Şu an senin bedenin hayatta kalmaya çalışıyor. Hamilelikte özellikle ilk aylar bazı kadınlar için resmen hastalık gibi geçer. Bu senin kontrolünde değil. İsteseydin de yapamazdın. Bu yüzden “bilerek yapıyorsun” denmesi çok incitici ve haksız.

Eşinin söylediği sözler seni yormuş çünkü destek beklerken suçlanmışsın. Hassas bir dönemdeyken insanın en çok ihtiyacı olan şey anlayış. O da zorlanıyor olabilir ama bu, seni art niyetle suçlama hakkı vermez.

Şu an evliliği bitirme düşüncesinin gelmesi de “saçma” değil; bu kadar baskı altındayken zihnin kaçış arıyor. Ama karar zamanı değil. Önce senin psikolojin ve bedenin korunmalı.

Yapabileceğin en önemli şey: sakin bir anda, suçlamadan ama net şekilde “Ben isteksiz değilim, hasta gibiyim. Desteğe ihtiyacım var” demek. Gerekirse doktorunun bu durumu eşine anlatması çok işe yarar. Bazı erkekler ciddiyeti tıbbi yerden duyunca anlıyor.

Ve lütfen şunu aklından çıkarma: Bu stres senin suçun değil. Elinden geleni yapıyorsun. Şu an öncelik ev değil, yemek değil, kimseyi memnun etmek değil. Öncelik sensin ve bebeğin. 🌱

Valla yanlış anlamayın da insanlar beraber yaşamadan evlenince böyle şeyler oluyor işte. Düzgün birini bulup evine almak da sıkıntı o da ayrı da, örf adetlere hiç girmiyorum zaten :D