4 aylık bebeğim mama yiyor ama doymuyor, kilo almıyor ve 2 saatte bir uyanıyor, ne yapmalıyım?

Anneliğin bu kadar zor ve sancılı bir süreç olduğunu bilseydim yapmazdım anne olduktan sonra çok şey değişti psikolojik olarak dağıldım desteksiz tek başına büyütmek çok zor

Canım bu cümleyi okurken içim burkuldu 💔

Tek başına annelik gerçekten aşırı zor, bunu yaşayan çok kadın var ve bu hissettiklerin için asla suçlu değilsin. “Yapmasaydım, keşke olmasaydı” duygusu bile uykusuzluk, yorgunluk, hormonlar ve yalnızlıkla birleşince çok normal.

Ben de ilk doğumdan sonra “ben ne yaptım hayatıma” diye ağlayarak emzirdiğim geceleri unutmuyorum 😔 Kimse bu kısmını anlatmıyor, herkes “annelik mucize” diyor ama arka planda gözyaşı, yalnızlık, korku, panik var.

Şunları minik minik düşünebilirsin 🍼

- Yalnız değilsin, bu cümleyi kendine tekrar et.
- Bebeğin uyurken sen de uyumaya çalış, ev kalabalığı boş iş.
- Mümkünse 1 saat bile olsa biri bebekle ilgilensin, sen sadece duş al, yürü, nefeslen.
- Kendini kötü hissettiğin için kötü bir anne değilsin, sadece çok yorgun bir annesin.

Eğer:
- Sürekli ağlama isteğin varsa,
- Hayattan hiç keyif alamıyorsan,
- Bebeğine ya da kendine zarar verme düşünceleri aklına geliyorsa

bunlar doğum sonrası depresyon belirtisi olabilir canım. Bunu bir kadın doğum uzmanına ya da bir psikoloğa söylemen çok iyi gelir. “Delirdim” demek değil bu, “yardıma ihtiyacım var” demek.

İnan bana, bu dönem geçiyor. 4. ay gerçekten kırılma noktası gibi. Birkaç ay sonra “iyi ki sabretmişim” dediğin anlar geliyor. Şu an tek ihtiyacın olan şey: destek, anlayış ve biraz uyku.

İçinden geliyorsa burada da yaz, dök içini, birlikte konuşalım 🤱💛