Delirecem artık. Sinirden gülüyorum. Napmam lazım?

Ya artık içinde bulunduğum durum şaka gibi. Sinirden gülüyorum. O kadar şey yaşadım ki. Babam beni evden kovdu kolumdan tutup kapinin önüne koydu. Erkek kardesim bana yan gözle bakti. Erkek kardesim beni evden kovdu tişörtümü çekti yırttı. Çocukken taciz edildim üç kere. Tüm bunlar olurken annem hiçbir şekilde benim ardimda durmadi. Sanki hiçbir şey olmamış gibi normal bir aile gibi yaşamaya devam ettik. Annem sirf ben çalışmıyorum kardesim çalışıyor diye sabah 6 da kalkıp katmer pişiriyor ona. Yemek ayırt ediyor diye sevdiği yemekleri hazırlıyor. Beni de bazen kahvaltiya bazen aksam yemeğine uyandirmaz. Şimdi gelmiş öğlen bilmem kaçta uyandığımdan odamdan çıkıp onla görüşmuyor olusumdan sikayetleniyor. Sanki zamanında çok ardimda durmuş sağlıklı anne olmuş gibi bugun karsima gecmis oturmuş beni dinliyo anlat neyi bilmiyomusum diyo. Anlatsam anlicaksın sanki. Erkek kardeşim desen gelmiş sanki bana yan gözle bakmamis gibi biz bir aileyiz senin sorunun bizim sorunumuz diyor. Şaka gibi. Sanki o olaylar hiç yasanmamis ben rüyamda görmüş gibiyim. O kadar hiçbir şey olmamış gibi davranıyor sağlıklı aile profili ciziyoruz. Sinirden gülüyorum Şu an. Çat diye kapıyı calmadan odama giriyor tepeme dikiliyor ustumden yorgani çekiyor rastgele. Sonra normal tepki vermemi bekliyor. Uykumdan Gözümü açar açmaz kavga etmeye başladık. Sinirden gülüyorum. Napmam lazım?