Hamileyim Çaresizlikten yazıyorum buraya… Lütfen yargılamayın, sadece biraz anlayış duymaya ihtiyacım var?

19 yaşındayım. Aslında YKS’ye hazırlanıyordum, hamile olduğumu öğrendim. Ailem aldırmamı istedi ama yapamadım korktum. Tek çaremiz evlenmekti, sevgilimle kaçtık ve imam nikahı yaptık.

Sevgilimi gerçekten seviyorum, ama ben seküler bir aileden geliyorum, oysa onun ailesi çok muhafazakâr. Senden tek ricam var, o da çarşaf dedi. Sırf ailesi yüzünden istedi biliyorum. Hem onu sevdiğim hem de mecbur hissettiğim için kabul ettim. Ama içimde sürekli bir korku var… onların hayatına uyum sağlayabilecek miyim, yoksa kendimi tamamen kaybeder miyim bilmiyorum.

Ailem beni bu hâlimle görse asla konuşmaz. Ne okul hayatım kaldı ne de planlarım. Bazen düşünüyorum; doğru bir karar mı verdim, yoksa korkularımın yönlendirdiği bir yola mı girdim? Onu seviyorum ama evliliğe, hele anne olmaya hazır değilim. Şu an sadece çok kararsız ve yalnız hissediyorum.

Destek olabilecek, yargılamadan dinleyecek birine ihtiyacım var.