Çocuklar için devam eden bir evlilik ne kadar sağlıklı?

Bu soruyu küçük yaşta anne ve babasının onca ayrılığa, ev terk etmelerine ve bizi darmadağın bi ailede büyüten ebeveynlerin çocuğu olarak cevaplıyorum. Sırf çocuklar için bir arada kalmayın lütfen, ve eğer ki kalacaksanız da yarın öbür gün çocuklarınıza bu yükü taşıtıp sizin için ayrılmıyoruz demeyin, babamın anneme yaşattığı şeylerin haddi hesabı yoktur, bu yaşıma kadar da evin içindeki bütün çatışmalarına şahit oldum. Ve küçükken hep keşke ayrılasar diye dualar ederdim. Babam annemi bana kötülerdi, annem babamı bana kötülerdi böyle böyle sürekli ikisi arasında seçim yapmak zorunda bırakıldım. Sonrasında da her şeye rağmen barıştılar, işte senelerin hatrı, çocukların hatrı derken. Mümkün olduğunca çocuklarınıza bunları yansıtmayın, çünkü siz birbirinizi affediyoreunuz ama maalesef ki biz çocuklar olarak sizi affetmiyoruz, hayatımızın hep bir köşesinde açık bir yara olarak kalıyor. Tüm evlilikler sonsuza kadar mutlu huzurlu sürecek diye bir şey yok tabi ki de, insanız sonuçta. Zamanla bazı hisler kaybolabilir, veya tamamen bitebilir. Dediğim gibi, çocuklarınız ne kadar küçük olursa olsunlar, birbirinizi kötüleyip düşman ettirmeyin. Zaten zaman geçtikçe çocuklarda büyüdükçe sizi anlayacaklar. Anne ve babanın ayrı olması iyi bir şey değil evet. Çünkü bir çocuk hem anne hem baba sevgisini aynı anda istiyor, ayrılıkta bu mümkün olmayacağı için, onlarada sizi anlaması için zaman tanıyın, güzelce açıklayın, kavgasız gürültüsüz, en önemlisi anneye veya babaya düşman etmeden.