Kötü giden bir evliliği çocuk yapmak kurtarabilir mi?

Toplumda sıkça karşılaşılan bir inanış vardır: “Evliliğiniz kötü gidiyorsa çocuk yapın, sizi birbirinize bağlar.” Bu düşünce, pek çok kişi tarafından iyi niyetle söylense de, gerçekte ne kadar doğru olduğu tartışmalıdır. Evlilikte yaşanan sorunların üstünü bir çocukla örtmeye çalışmak, sorunu çözmekten çok derinleştirebilir. Kötü giden bir evlilikte genellikle iletişim problemleri, güven eksikliği, duygusal uzaklık, anlaşmazlıklar veya geçmişten gelen kırgınlıklar bulunur. Bu sorunlar çözülmeden çocuk yapıldığında, var olan çatışmaların üzerine yeni sorumluluklar, uykusuzluk, maddi yükler ve zaman baskısı eklenir. Bu da çiftin üzerindeki stresi artırır. Çocuk, bir ilişkiye sevgi katabilir; ancak var olan temel problemleri çözemez. Aksine, ebeveynlik süreci, çiftin ne kadar sağlam bir iletişime ve iş birliğine sahip olduğunu daha da görünür kılar. Üstelik çocuk, hissedilen tüm duyguları sezebilir. Gerginlik, huzursuzluk, sevgisizlik içinde büyüyen bir çocuk, sağlıklı bir gelişim süreci geçiremeyebilir. Sevgi dolu bir ortamda büyümeyen çocuk, ileride duygusal sorunlar yaşayabilir. Bu da hem çocuk hem de ebeveynler için daha büyük sorunlara yol açabilir. Özetle, kötü giden bir evliliği çocuk yaparak kurtarmaya çalışmak, kısa vadede bir umut gibi görünse de, uzun vadede daha karmaşık ve zorlayıcı bir duruma dönüşebilir. Sorunlar varsa önce çift olarak bu sorunların üzerine gidilmeli, iletişim geliştirilmeli, gerekiyorsa profesyonel destek alınmalıdır. Sağlıklı bir evlilikten doğan çocuk, çok daha güvenli ve mutlu bir ortamda büyür. Çocuk bir amaç değil, sevgiyle büyütülmesi gereken bir bireydir.

Açık söylemek gerekirse, kötü giden bir evliliği çocuk yapmak pek kurtarmaz. Hatta çoğu zaman tam tersi, var olan sorunları daha da görünür hale getirir. Çünkü çocuk dünyaya geldiğinde hem sorumluluklar artar, hem de çiftlerin birbirine karşı sabrı daha çok sınanır. Eğer zaten iletişim kopmuşsa, güven zedelenmişse ya da sevgisizlik varsa, çocuk o boşlukları doldurmaz.

Evet, çocuğun varlığı bazen l bir süreliğine bir arada tutabilir, ortak bir amaç gibi görünebilir. Ama sorunların üstü kapatılmış olur, çözülmüş olmaz. Sonra da o gerilimlerin içinde büyüyen çocuk, anne babasının mutsuzluğunu hisseder.

Bence evlilikteki asıl mesele neyse, onu çözmeye çalışmak daha gerçekçi bir yol. Çocuk bir bağ kurabilir, evet, ama mutlu bir aile ortamını sağlayan şey öncelikle eşlerin birbirine olan sevgisi, saygısı ve iletişimidir. Çocuk yapmak, ilişkiyi onarmak için değil, gerçekten istenildiği için olmalı.

O inanç var ya o inanç toplumun en büyük yalanlarından biri. Kötü giden evliliği çocuk falan kurtarmaz tam tersine daha hızlı batırır. Çocuk dediğin şey zaten zor bir iştir var olan sorunları on kat büyütür. O evliliğin sorunlarını çözmeden çocuk yaparsan çocuğu da o mutsuzluğun içine doğurursun. Yani çocuk evin temeline harç değil bomba koymaktır.