Ebeveynler niye evlatlarına zorbalık yapıyor?

Net bir çekememezlik ve zorbalık oluyor bence. Duygusal olgunluğa erişmiş bir anne baba yapmaz diye düşünüyorum. Mesela ev temizliği vs konularda bir zorbalık hissetmiştim ben babamdan da annemden de. Annemle hala konuştuğumuzda ben bir şey anlatamam, ne bileyim dinlemez dinlese de tepki vermez. Kendi anlayacağı konuya geçer. Bir evlat olarak anlattığın konuya bir tepki alamamak hayal kırıklığı yaratıyor... Sanki duvara konuşur gibi..

Sınırlarımı sürekli aşar, ben sinirlenmeyeceğim vs diye diye hep bastırmışım onu fark ediyorum. Mesela 20'li yaslarimin başında benim sinirlenecegimi bile bile odamı toplar ve eşyalarımın yerini değiştirirdi. Sinirlenme kendine zarar falan derdi.. (manipülasyon yani) asıl sinirlenmesem kendime zarar..

Mesela erkek kardeşime de aynısını yapardı o hiç kızmazdı çünkü zaten çocukluğundan beri onun eşyalarını annem toplamış, istediği yere de koymuş. Erkek kardeşim de onun kurduğu düzene alışmış. Ama sen benim odamı hiç toplama ben çalışıyorum diye yardım ayağına "istemediğim halde" sınırlarımı aş. Sinirlenmem çok normal..

Ondan sonra mesela benim evime gelip bir şeyler yaptığında annemdir ondan değerli mi falan diyordum sineye çekiyordum ama orada bile kayış kopuyordu çünkü sınırlarım aşılınca sinirlenmem ÇOK normal. Mesela erkek kardeşim de yaptığı başka bir şeye sinirlenir.. çünkü onun damarına basan konu da farklıdır... ama sınırların aşılması herkesi sinir eder. Siz ne düşünüyorsunuz?