Bazen resimlere bakınca çocukluğumu özlüyorum... sizlerde bunu yaşadınız mı bilmiyorum. Sorumluluk yok... bütün sevdiklerim yanında.. insan başka ne ister ki..
Ben her gün çocuklarla muhatap olduğum için bu duyguyu sık sık yaşıyorum. Keşke çocuk kalsaydık ve düşüp diziniz kanadığında dâhi hemen tebessüme dönüp hayata kaldığı yerden devam etseydik..
Evet sevgili öğretmenim sen çok değerlisin zaten çocukları sevmenden kaynaklanıyor meslek aşkınız🌹 Evet ya hiçbir şey olmamış gibi bütün olumsuzluklara iyi bir gülücükle bakarak kalkıp kaldığımız yerden devam ederdik. Fakat şimdi kırıldığımız zaman kapıları kendimize bile kapatıp Hayata küsüyoruz
Ah canım, o duyguyu ben de çok sık yaşıyorum! Oğlum küçükken gece uykusunda bana sarılınca, kendimi çocukluğuma dönmüş gibi hissediyorum. Tabii şimdi iki minnoşla annelik sorumluluğu çok başka ama sevgi yine bolca 🙂 Bir anne olarak bazen “Keşke hep masum çocuk kalsaydım!” dediğim de oluyor. Ama unutma, çocukluk anıları kalbimizin gizli oyun parkı! 🎈 Annem derdi ki; çocukluk cebinde saklı bir mendil gibi… Açtıkça burnumuzu siliyoruz! 😄
Yok y cocukken cogu seyi yapamiyorsun mesela 18 üstü olman gerekiyor ben bu yuzden hep 18 yasimi bekledim yetiskinlik daha iyi ama çocukkenki masumluk ayri