İyi bir ebeveynlik görmeyen bir birey, iyi bir ebeveynlik yapabilir mi?

Ben çok zor bir çocukluk geçirdim. Başıma gelmeyen kalmadı tam anlamıyla. Şimdi bir oğlum var ve ona aynı şeyleri yaşatmak asla istemiyorum. Elimden geldiğince dikkat ediyorum ne kadar başarıyorum bilemem ama. Anne olduktan sonra kendi çocukluk fotoğraflarıma bakmak bana acı vermeye başladı. O küçük kıza bakınca yaşadığı acıları asla hak etmediği için gözlerim doluyor hep. Niye ben de oğlumun yaşadığı gibi bir hayat yaşayamadım diye çok sorgular oldum geçmişi

Bu karşı tarafın kendini nasıl yetiştirdiği ile alakalıdır. Kimisi çocukken çok şiddet görür, büyüdüğü zaman küçükken gördüğü o şiddeti çocuklara uyguluyor, kimisi de bunun aksine kendini iyi yetiştiriyor, kötü insanlara inat iyi insan olmayı seçiyor. Bir insan yolunu ve karakterini kendisi seçer. Kimi insanlar vardır bu hayatta ne kadar kötü şey yaşarsa yaşasın kendi duruşunu, karakterini asla bozmaz, onun karakteri ve duruşu sabittir, kimisi de yaşadığı olaylar karşısında değişir, kötü olmayı seçer. Bu tamamen kişinin kendini nasıl yetiştirmesi ile alakalıdır. Bazı insanlar kendi üzerinde çalışır, kendini bir kişilik olarak, karakter olarak çok iyi yetiştirir, çok iyi Bir birey olur, kimileri de yaşadığı kötü olaylar karşısında kötü olmayı seçer

Evet ben kesinlikle iyi bir ebeveynlik yapabileceğine inanıyorum. Ebeveynlerimizden gördüğümüz haksız, saygısız “doğru” olmayan davranışlara onlar yüzünden ne kadar alışsanız da, bir süre sonra o maruz kaldığınız davranışların doğru olmadığını idrak eder ve gelecekte ebeveyn olduğunuzda, kendi çocuğunuza yapmamaya yemin içersiniz. Kendimden yola çıkarak yanıtladım. Eğer evlat sahibi olmak istiyorsanız, iyi bir ebeveyn olamayacağınıza dair kanıt, kuşkularınız varsa iyi bir psikolojik “yardım” alıp bu durumu düzeltebilir, düzeltmelisiniz. Bu dünyaya çocuk getirmenin büyük sorumlulukları mevcut. Önce manevi sonra maddi. Bilinçli sevgi dolu saygılı çocuklar yetiştirecek ebeveynler olmamızı diliyorum.(yaş 18)🙏🏻