Herkes beni “çocuk var mı” diyerek bunaltıyor ne yapmalıyım?

Ayrıca herkes çocuk yapmak zorunda değil kimisi istemez evlilik çocuk için değildir. Ama bu yengeler büyükler falan cahil kişiler sanıyor ki evlendi hemen çocuk yapacak. Aşk var aşk bilirmiler? Aşık olduğumuzdan evleniyoruz çocuk olsun diye değil. Oda istersek Allah’ta nasip ederse zaten olur.

Kaynanan ne konuda sitem ediyor

Aramıyorum onunla yakın değilim diye. Kızı yerine koymak istiyormuş beni böyle hayal etmemiş normal olarak.

Şimdi şöyle bazı söylediklerin doğru değil. Öncelikle eşimin babaannesi zaten burada yaşamıyor ben onu evlenirken İstanbul a eltimin evine geldiğinde tanışmak için gittiğinde gördüm sonrasında ise bir kınamda bir de nikahımda gördüm ama tabii öyle sohbetlik falan bir durum yaşamadık. Kandil zamanlarında ve bayram dışında da hiç aramam.
O akşam da neden bilmiyorum aradı o da normalde aramaz aramadı yani.

Kayınvalideme gelince maalesef ki ben ikinci geliniyim. Eltimin 2 tane oğlu var ve neredeyse peş peşe doğurmuş.

Evet çocuk sorumluluğu kolay bir şey değil tabii ki. İstemeyen doğurmak zorunda da değil buna katılıyorum dediğiniz gibi. Kimseye açıklama borçlu da değiliz bu da doğru ama onlar büyüklerimiz olduğu için kaba bir tabirle maalesef ki ağızlarına da sıcamıyoruz. Yoksa bende bir ton laf etmeyi biliyorum.

Mesela eltimin annesinin dediği laflar bana çok ağır geldi o gün.. ama eltim var arada ve yanımda da birçok insan vardı yani orada kadınla ağız ağıza kavga etmenin bir mantığı yoktu.
Bende ortaya “ kadınlar kadınların yanında olmalı bence “ diye bir laf attım. Zaten misafir gelen diğer kadınlar destek verdi bana.

Yani mesela bugün de kayınvalidem aradı evde oturuyordum ama bilerek konuşmayı kısa kessin diye dışarı çıkacağımı arkadaşımla buluşacağımı söyledim.
Bana çok geziyorsun dedi.. şimdi bunlara her şey batıyor ben onu anladım. Otursam dert gitsem dert yatsam dert kalksam dert..
yani işin özü çocuk olmaz başka bir konu olur bunlar yine takacak bir şey bulur ben onu artık bugünden sonra net anladım.

Mesela gez gez çocuk olunca gezemezsin de dedi bugün bende yine lafı sokuşturdum ama umrunda mı ki..
vallahi yıldım ama bunlar laftan da anlamaz.
Araya mesafe koy diyeceksin belki ama inan ki benim kayınvalidemle ettiğim kavgaları görsen siz nasıl bir araya geliyorsunu dersin.
Kadın böyle yani.. eşimin ailesini değiştiremem ki. Eşime de ailenle görüşme diyemem. Geldiklerinde kapımı açamam da diyemem. Eşim oraya gideceğiz dediğinde kaldı ki bayramdan bayrama ya da ayda bir kere falan ancak gideriz gitmeyelim diyemem onlar da bir anne baba sonuçta..

O zaman ilk dediklerinden itibaren şöyle diyeyim ama yine aynı yere varıyor. Aramana bile gerek yoktu. Ben Karadeniz de yaşayan biriyim böyle şeylere önem verilir yani özel günde kandil de falan aranmayı isterler. Ama babaanne için gerek yoktu cidden yok yani. Annesini babasını ara yeter. Eşim benim ailemle çok ilgili bende onun sadece anne babasıyla ilgiliyim. Anne babasından başkası umrumda olmaz. Arayacak kadar önemsemesen iyiydi görünce zaten mecbur konuşuluyor babaannesi sonuçta uzağı değil ama telde arayacak kadar dikkate alınmamalı bana göre. Kimsenin de öyle isteği olmadı zaten kayınvalidem aşırı böyle şeylere dikkat etmesine rağmen onun olduğu yerlere gittiğinizde biraz görünün ona ayıp olmasın der o kadar. Babaanne bir büyük elbetteki onun ağzına sıçamayız ama lafımızı da az buçuk esirgememeliyiz. Evli olduğum için durumunu anlıyorum bekar olsaydım çok daha keskin sert konuşurdum şöyle böyle yap diye.

Aynen çoğu kayınvalide maalesef böyle oluyor merak ettim eşin nasıl biri? Kaba sert aileci mi? Yoksa ne yaparsan yap senin yanında duracak biri mi? Son dediğin cümlen gibiyse görüşmelerin benim kayınvalidemi görmemden daha az görüyorsun. Bir ara 3 aya yakın görmedim ama normalde 2 3 haftada bir görürüm değişiyor yani. Telde arıyorum tek gelinim tek olmak güzel ama her şey senden bekleniyor çocuğa kadar her şey. Tek olduğu için de herkes hemen çocuk bekliyor. Ardı arkası yok ya. Kavga ederiz demene şaşırdım ben benimkiyle hiç yapmadım ama kavga edilmeyecek tek yanı olmadığından değil. O raddeye gelmedik nebiliyim. Eşimde asla istemez aksine hep cici görünmemi ona karşı istiyor. Benimde öyle biriyle alakam yok. Ağzımı açsam benimde diyeceğim şeyler olurda çok bir şey değil ama kaynanama karşı öyle doluluk yok ama tamamen kendim olmak isterdim son zamanlar kendim olmaya başladım sırf eşimin isteği üzerine evlilik bazen berbat bir şeye dönüşüyor. Herkesten olabildiğince uzak durulmalı ne kadar mümkünse..

Ben tartışmalarımı nişan öncesi yaşadım. İlkinde herkes onların haksız olduğunu gördü, ikincisinde ise nişan sonrası yaşandı ve ben yine haklıydım. Ama evlendikten sonra kimseye karışmadım, ne düşündükleri de umurumda değil. Saygımı korurum, yüz yüze geldiğimizde de gayet normal davranırım.

Nişan sürecimiz sıkıntılıydı. Kayınvalidem “ilk gelinime bohça yaptım, sana da yapmak isterim” dedi. Bizim öyle bir niyetimiz yoktu ama “madem istiyorsun, yaparız” dedik. Sadece çocuklara yapalım dendi ama ben yine de eksiklerimle birlikte 14 bin TL’ye yakın alışveriş yaptım. O ise bütçem yok deyip 5 bin TL ayırmış. Madem yok, niye başta bunu teklif ettin? Eşini öne sürdü, “O ne derse o” dedi. Araya aileler girdi ama iş çoktan tatsızlaştı. Kayınpederim bile kızmış, ama adam cimrinin önde gideni. Olay inada bindi, alışverişe gittik ama benim içimde burukluk kaldı.

Nişanda da başka sorunlar oldu. “Çok kişi gelecek” dediler, evde yer açtık. Gelenler sadece eltimin ailesi, eşimin ailesi ve çocuklarıydı. Gelen giden azdı ama hazırlık büyük yapıldı. Kayınvalidem “takı takılacak mı” diye konu açtı, eniştem durumu yanlış anlayıp “gerek yok” dedi. Eşim de bunu mesajla bana yansıttı. Nişanda herkes ailesinden takı taktı, kayınvalidem ise sadece bir çift halka küpe taktı. Ne kolye ne başka bir şey. Küpeyi bile zorlaya zorlaya kulağıma taktılar. Sonra onu da bozdurup paraya çevirdim zaten, 1750 TL etti.

Bu olaydan sonra eşime defalarca söyledim, konuşmasını istedim ama sadece “haklısın” demekle yetindi. Nikah zamanı yaklaşınca eşya almak gerekiyordu ama kayınpeder yine elini cebine atmadı. Eşyaların büyük kısmını ben aldım. Gelinliğimden çeyizime kadar çoğu şeyi ailemle ben karşıladım. Kayınvalidem simli, kullanışsız bir duvak hediye etti. Gelinliği bile bana Velimeşe’den dayatmaya çalıştılar ama eşim buna engel oldu, istediğim gelinliği aldım.

Nikahımızda bir tura kolye taktılar. Ailemden bilezik takanlar oldu, eşim bile sonradan kendine geldi de bilezik taktı.

Eşim anlayışlı, ailesine çok benzemez ama babasına karşı hâlâ bir hürmeti var. Ne yaparsa yapsın kolay kolay karşı çıkamıyor. Aile yapıları böyle çünkü. Artık evliyim ve kabullendim. Gittiğimizde babası içeride rakısını içer, biz mutfakta otururuz. Höt höt bir adam ama iyiliği de var. Ev meselesinde oğullarına destek olmuş, o yüzden siyah beyaz diyemem. Ama yaşadıklarımı da unutmam.

İlk yorumunu okudum tamamen sen haklısın. Bohça isteyen onlar ama en kötüsünü yapan yine onlar. Kendileri istiyorsa iyisini yapacaklardı ya da susacaktılar. Maalesef o işe bende girdim. İki tarafta bohça yaptı. Kız tarafı daha çok yapıyor galiba biz önem verdikleri en büyüğümüz dedikleri tek dayısına bile yaptık birkaç şey koydum iyi markadan gömlekler aldım babasıyla dayısına annesine babaannesine hepsine bohça yaptım yengelere de eşarp koyduk sadece. Ama kaynanamın ve kayınbabamın bilhassa en iyisinden oldu ve bizim durumumuz onlara kıyasla daha kötüydü benim babam zengin ama bana öyle aşırı aşırı parası yoktu. Karşı tarafta da kayınvalidem zengin ama gösteriş sevmeyen biri. Onlar benim kardeşime bile yapmadı bizden birkaç kişiye yaptılar sıradan şeyler. Ve bana soruldu ne takalım size diye kayınvalidemin durumu olduğundan ve onları tanıdığından eşim hep olduğundan da tok gözlü görün dedi ondan siz ne yaparsanız dedim bana kalsa kolye küpe seti isterdim birde bilezik şimdi videolar görüyorum da nişan da neler neler takılıyor. Bana nişan da ise sadece bir bilezik taktılar. Tam bir fiyaskoydu başka arkadaşlarıma baktığımda kimse benim gibi insanlara gelin gitmemişti ama onlar da bile daha çok şey takılmıştı neyse lafını yapmadım. Eşimin ailesinden gizli dini nikah yapmıştık onlar düğünden hemen önce olsun isterdiler benim annemler ise nişandan sonra istediler geziyoruz günah falan diye 10 gün sonra dini nikah oldu ev istedim eşim de kabul etti. Sonra düğünden 1 hafta öncede annesinin babasının yanında dini nikah kıyıldı kayınbabam benden önce hocayla konuşmuş hoca da arkadaşı bana resmen sorulmadan kendi kafasına göre 100 gram altın dedi 100 mü? Benim gördüğüm onlar gibi durumu olmayanlar bile o kadar az istemiyordu.

Ben 200 gram isteyecektim aslında 300dü ama eşim 200 de dedi biliyor bunlar yanlış düşünür diye şok oldum kabul ettim yalandan yere ama asla hakkımı helal etmiyorum onlara söylemedim ama sırf eşim önceden karşı gelme zaten benim için 1. Dini nikah geçerli o formalite dedi diye önemsemedim ama bu saygısızlık bana göre hakkım helal değil. Mal zengini olmalarına ve sadece bir evlada sahip olmalarına rağmen çok tutumlular yani zaten bir tane evladımız var en iyisi olsun asla demezler evlencek işte biraz bir şey yapsak yeter kafasındalar oysa ki benim eşim evlenmeyecekti ki eşimi evliliğe yıllarca ikna etmeye çalıştılar ben olmasam tekrar barışmasam bu yola zaten girmeyecekti tüm hayalleri yalan olacaktı ailesinin buralardan bir doluluğum oldu onlara karşı ve genelde herkesin de bu arefe de oluyor.

Kirada mısın kendi evin mi? Peki

Gelinlik meselesine gelince de kendi isteğini alman süper olmuş o çok özel bir şey tamamen senin isteğin olmalı. Bende de kendi isteğim oldu tabikide parasını onlar verdi bu onlara düşen bir şey. Ev eşyaları da eşin küçük ama aşırı olan detaylarını kız alır mutfağı kız düzer eşya bakımından beyaz eşyalar koltuklar televizyon falan erkeğe aittir herkes üstüne düşeni yaptı. Düğünde ise kayınvalidem 4 burma bir altın küpe birde zincirli lira kolye taktı o çok değerliydi ve çok güzeldi. Ama normalde aslında burmalarım daha fazlaydı eşime önceden araba almış diye bozdurmuş yoksa 10 13 taneydiler. Ben parasında değilim zaten takamadım bile bir yere lazım oldular öyle gitti tüm altınlar. Ama insanın zoruna gidiyor yani tek çocuk ve varlıklısın cidden bu kadar mı? Ve asıl zoruma giden ya onların durumu gibi asla olmayan insanların bile daha fazla taktığını gördüm. Millet sana hiçbir şey resmen takılmadı dedi. Cidden beklediğimiz bu değildi başka yakınlar da öyle takmadı. Eşinin ailesine benzememesi de çok iyi zaten asıl önemli olan o onunla yaşıyorsun babası içkici demek kötü bir şey benimkiler de tam tersi dini bütün namazında niyazında insanlar. Aile yapını bilmediğim için sana ne kadar uyuyorlar bilmiyorum ama hep sıkıntı işte sıkıntı yaşamayan binde birdir.

bunlara verilecek en güzel cevap aslında '' hayırdır siz benim *mımın bekçisi misiniz'' demek de neyse.

Ee zaten öyle bu işler.. aslında alışkınız biliyoruz ama başımıza gelince de deliriyoruz böyle. Ben ne anlatırsam anlatayım onlar yine aynı soruları sormaya devam edecekler. Ya sevsinler de sanki kaç ay sevecekler büyüdüklerinde aman bu kocaman olmuş tatlığı kaçmış diyerek uzaklaşıyorlar..

Ben evlenmeden önce ablamın evinde kalıyordum. Tercihim değildi ama bir şekilde öyle oldu. Babamı 16 yaşında kaybettim. Öz babam değildi ama öz babam olsa bu kadar severdim. Ablam da öz ablam değil kan bağımız yok.
Neyse babam vefat edince dayımlar annemi beni ve 7 yaşındaki erkek kardeşimi alıp götürdüler. İstanbul'da başka bir semte taşındık onların yanına..
neyse hayatımın o kısmı berbat geçti. Lisede aşçılık bölümündeydim ve her hafta malzeme alıyorduk ve ben eve gelip okula götürmek için dondurma almaya bile para bulamamak ne demek onu bile orada öğrendim.

Telefonum bozulduğunda para bulamamak okula staja annemin tuşlu telefonuyla gidiyordum.
Evimizi bk bastığında bile kimse gelip sormadı.
Buz gibi evi stajdan kazandığım parayla aldığım ısıtıcıyla ısıtmaya çalışıyordum.
Tabii öz babamdan emekli maaşı bağlıydı bana ama yengem bana vermiyordu. O paraları aldığımda biriktirdim. Bir kuruşunu bile kendime harcamadım. Peşinat hazırladım. Bir de öz babamdan bana kalan 4000 tl bir para vardı. Onu da reşit olunca aldım.
Doğruca ablama koştum ev alalım diye. Krediye girdik peşinatı koyduk. Aldık evi.
Ama ablam da bir teklif yaptı. Gel oğluma bak dedi.
İşte böylece benim eziyetim başladı.
Oğlu ilkokula başlayacaktı. Ablam da çalışıyordu.
Gittim ablamın yanına öyle böyle derken ikinci çocuğu oldu. Sonra kızına bakmaya başladım. 3 yaşına kadar da kızına baktım ama bitmiyordu tabii ev işi bende yemekler bende çocuk bende..
hatta öyle manipüle olmuşum ki.. evlenince bile bakacağım konuşuluyordu.
En sonunda ise eşim buna dur dedi. Başta o da bakmamı kabul etmişti ama evlenmemize az bir zaman kala hayır dedi bakma. Hatta bir işte bile çalışma. Ben senin artık istediğin saatte kalkmanı istiyorum dedi.
İstediğin zaman istediğin her şeyi yap dedi.
Tabii ablamla bu aramda baya bir soruna yol açtı ama eninde sonunda kabul ettiler.
Evlendikten sonra saat 10.00 da uyanmak ne demekmiş bunu hatırladım.
Anne değilmişim ben bunu hatırladım.
6 koca sene nasıl dayandım dedim kendime.
Akşam yatarken evin işini görmekten eklem ağrılarım olurdu.
Onlar bile gitti.

Şimdi kendi evimde yapmazsam yapmıyorum hiçbir şeyi..
üniversite mezunu değilim ayrıca lise mezunuyum.
Biliyor musun hani dedim ya eltim üniversite bitirmiş diye.. benden çok daha cahil.
Nasıl olabiliyor diye bende sorguluyorum bunu.
Soru eklerini bile birleşik yazar. Hadi yazım yanlışını hepimiz yapıyoruz ama soru eki nasıl birleşik yazılır ki..
bilmediği her şeyi de bana sorar.
Okumamayı savunmuyorum tabii ki ama okumadığım için slk gibi görülmeyi kabul etmiyorum.
Çalışmadığım için çalış denmesini kabul etmiyorum.

Bebeğim sen hayata erken atılmış ezilmişsin zaten sen okumaya zaman bulamamışsın demek istedıgım sana bir meslek edin demiştim. Üniversite okuyan tabi cahil kalıyor canım benim kendini geliştiremiyor. Ya öğretmenler bile bilmediği okadar konu varki demem o ki okumakla adam olunmaz kendini geliştirmek yeniliklere açık olmak araştırmak gerek sana zorlanma diye meslek sahibi ol dedim. Cocuk sen yapmak ıstemezsın kı hayatın boyunca bakmışsın maalesef ki evlat sevgisi olma ihtimalini almışlar elinden şahsen bende 2 cocuk baksam doğurmak istemezdim kendımınkını yorulurdum ama sen kafanı topla 5,6 yıl sonra eşinde yardım eder beraber bakarsınız evlat çok ayrı bi duygu yaşarsan zaten iyileşirsin kafandaki tüm problemler gider. Buarada ablan falan hepsine hayır demeyi öğren artık taviz verme